تهيه ژنوم قارچ مولد پني سيلين

تهيه ژنوم قارچ مولد پني سيلين :

   تيمي از محققان هلندي موفق به تهيه ژنوم قارچ مولد پني سيلين شده اند. دانشمندان اميدوارند با اينکار بتوانند به توليد انواع جديدي از آنتي بيوتيک ها بپردازند و مشکل مقاوم شدن ميکروب هاي بيماريزا را در برابر آنها از بين ببرند.

به گزارش واحدمركزي خبر ، پني سيلين و خواص درماني انرا سر الکساندر فلمينگ 80 سال پيش کشف کرد.
جزئيات بيشتر تهيه ژنوم اين قارچ در شماره ماه اکتبر نشريه علمي «نيچربايوتکنالوجي» به چاپ مي رسد. از پني سيليوم يا همان قارچ پني سيلين آنتي بيوتيک هايي مانند آموکسيلين ، امپيسيلين و فالکسين و سفادروکسيل توليد مي شود.
دست کم يک ميليارد نفر از مردم جهان هر سال از پني سيلين براي درمان بيماري هاي خود استفاده مي کنند .          منبع : جام جم آنلاین

قارچ، سرشار از پروتئين گياهي‌

قارچ، سرشار از پروتئين گياهي‌ :          ۵/۳/۸۷

جام جم آنلاين: قارچ‌ها با داشتن ارزش غذايي فراوان، كم‌كالري، فاقد سديم، چربي، كلسترول و سرشار از پتاسيم و منبع غني از پروتئين گياهي هستند. در قارچ انواعي از ويتامين‌هاي گروه B و همين طور C وجود دارد كه براي سلامت پوست، چشم، بافت‌ها، تامين انرژي مورد نياز بدن، سلامت سيستم عصبي و ماهيچه‌اي بسيار موثر است.

خصوصا وجود ويتامين12 B در آن براي كساني كه رژيم گياهخواري دارند مفيد است، چراكه ويتامين12 B فقط در منابع حيواني يافت مي‌شود. همچنين اسيد فوليك قارچ بسيار بيشتر از ديگر سبزي‌ها بوده و در جبران كم‌خوني نقش بسيار موثري دارد.

ويتامين D موجود در قارچ به تقويت استخوان‌ها و جلوگيري از عارضه پوكي استخوان كمك كرده و باعث مي‌شود كه كلسيم در روده جذب شده و بلافاصله در استخوان‌ها به كار رود.

قارچ خاصيت ضدسرطاني و آنتي‌باكتريال دارد و به كاهش فشار خون به دليل غني بودن از پتاسيم كمك كرده و به علت دارا بودن كروم در كنترل طبيعي بيماري ديابت موثر است.

مواد معدني ديگر موجود در قارچ شامل فسفر، كلسيم، منگنز و مس است كه تنظيم‌كننده حركات دستگاه‌هاي تنفسي و گردش خون، مفيد براي بيماران قلبي، كليوي و كاهش‌دهنده كلسترول است چراكه 2 تا 3 درصد چربي داشته و در مويرگ‌ها رسوب نمي‌كند و كاملا دفع مي‌شود. هيدروكربن‌هاي موجود در آن نيز حالت فيبري داشته و ملين بوده و جذب نمي‌شود، بلكه معده و روده را شستشو مي‌دهد.

توصيه‌

1- قارچ داراي 2 نوع خوراكي و سمي است كه نوع خوراكي آن فاقد بوي بد و به رنگ سفيد متمايل به شيري است و نوع سمي آن سياه رنگ يا سرخ و سفيد است و بيشتر در بيخ و انتهاي درختاني مثل زيتون، انجير و گردو مي‌رويد و بسيار سمي و خطرناك است و توصيه مي‌كنيم كه از مصرف قارچ‌هاي ناشناخته، فله‌اي و بدون بسته‌بندي بهداشتي جدا خودداري كنيد تا از عوارض آن در امان باشيد.

2-  امكان نگهداري قارچ به مدت 2 ماه در فريزر و 4 روز در يخچال است.

3-  در پختن قارچ بايد متوجه بود كه زياد چرب تهيه نشود، زيرا چربي زياد هضم آن را مشكل مي‌كند. 

4-  بهتر است كه قارچ را بيشتر به صورت پخته مصرف كرد.

5-  توصيه مي‌كنيم افراد پير و محروم از نور آفتاب و كساني كه در بيمارستان به مدت طولاني بستري‌اند تا حد امكان 3 مرتبه در هفته يك پرس قارچ و حتي‌الامكان آن را با شير و محصولات لبني ميل كنند.

فاخره بهبهاني
كارشناس تغذيه و صنايع غذايي

دنياي شگفت انگيز قارچ ها

دنياي شگفت انگيز قارچ ها :             ۲۴/۵/۸۶

قارچها يکي از اميد بخش ترين موجودات زنده اي هستند که در تحقيقات زيست فناوري مورد استفاده قرار مي گيرند. در حال حاضر، قارچها به معناي کلي خود، نقش مهمي در صنعت ، پزشکي و کشاورزي ايفا مي کنند و در واقع صنايع مرتبط با قارچ ، يکي از مهمترين و سودآورترين صنايع در سطح جهاني است.
با توجه به اهميت روزافزون و رو به گسترش قارچها در صنايع مختلف ، پژوهشگران گروه زيست فناوري قارچهاي صنعتي جهاد دانشگاهي مشهد هم طي چند سال تحقيق و بررسي موفق شده اند دانش فني توليد قارچهاي خوراکي دارويي را کسب کنند. البته کارهاي پژوهشي اين گروه به اين بخش خلاصه نمي شود و بايد استخراج رنگ از قارچها را هم به دستاوردهاي ارزشمند آنها اضافه کرد.

زيست فناوري (Biotechnology) ابزاري است که از زمان پيدايش خود يعني اواخر دهه 1980 تحولي شگرف در تمامي علوم کاربردي بويژه کشاورزي و پزشکي به وجود آورده است ، اما بايد توجه داشت که امروزه زيست فناوري يک فن صرفا آزمايشگاهي نيست ، بلکه موجب ايجاد صنايع بزرگ و تجارت بين المللي در عرصه هاي غذا و دارو شده و اقتصاد جهاني را به طور محسوسي تحت تاثير قرار داده است. در اين ميان ، قارچها(Fungi) يکي از اميد بخش ترين موجودات زنده اي هستند که در تحقيقات زيست فناوري مورد استفاده قرار مي گيرند.
در حال حاضر، قارچها به معناي کلي خود، نقش مهمي در صنعت ، پزشکي و کشاورزي ايفا مي کنند. در واقع صنايع مرتبط با قارچ ، يکي از مهمترين و سودآورترين صنايع در سطح جهاني است.
قارچهاي خوراکي در صنايع غذايي (و چندين صنعت ديگر وابسته به آن)، قارچهاي دارويي در صنايع داروسازي و قارچهاي مولد رنگ در صنايع شيمايي (رنگ ، آرايشي ، بهداشتي و غيره) کاربردهاي فراواني دارند و همگي جزو قارچهاي صنعتي محسوب مي شوند.
به گفته حميد رضا پوريان فر،عضو هيات علمي جهاد دانشگاهي مشهد، هنگامي که از قارچهاي دارويي صحبت مي شود، منظور فقط قارچهاي خوراکي که نقش دارويي نيز دارند، نيست ، بلکه هدف اشاره به تمامي قارچهايي است که ترکيبات مفيد دارويي توليد مي کنند.
پوريان فر مي افزايد: قارچهاي دارويي خوراکي و غير خوراکي يکي از مهمترين و با ارزش ترين منابع دارويي هستند که در بسياري از کشورهاي آسياي شرقي و همچنين جوامع غربي روي ترکيبات دارويي آنها کار مي شود.
ادامه ی مطلب را در باره ی قارچ ها بخوانید .

مخمرها :

مخمرها ، قارچهای تک سلولی و فاقد ریسه بوده ، به شکل کروی یا بیضوی دیده می‌شوند. این دسته از قارچها مانند کپک‌ها در طبیعت انتشار وسیع داشته و غالبا می‌توان آنها را بر روی میوه‌ها و برگها به صورت پوشش سفید پودر مانند پیدا کرد.

تولید مثل مخمرها :

مخمرها معمولا با جوانه زدن تکثیر می‌یابند. در این پدیده ، جوانه بر سطح خارجی سلول مادر بوجود می‌آید و با دراز شدن آن ، هسته سلول مادر تقسیم گشته ، یکی از هسته‌های حاصل بدون جوانه زدن مهاجرت می‌کند. آنگاه مواد دیواره سلولی بین جوانه و سلول مادر بوجود آمده ، سرانجام جوانه از سلول مادر جدا می‌شود. یک سلول مخمر ممکن است با روش جوانه زدن تا 24 جوانه تولید نماید.در برخی موارد ، سلولهای مخمر با شکاف برداشتن سلول مادر رشد می‌کنند. بدین معنی که سلول مادر دراز شده ، هسته آن تقسیم شده ، دو سلول بوجود می‌آید. افزایش تعداد سلولهای مخمری بر روی محیط سفت ، کلونی شبیه باکتری‌ها بوجود می‌آورد.

رشد و فعالیت مخمرها :                                                                      

مخمرها قادر هستند به طریقه بی‌هوازی اختیاری ، رشد نمایند. بدین معنی که از اکسیژن یا ترکیبات آلی به عنوان پذیرنده نهایی الکترونها استفاده می‌کنند. در محیط واجد اکسیژن فراوان ، مخمرها مواد قندی را تخمیر کرده ، اتانول و دی‌اکسید کربن تولید می‌کنند. این فرآیند اساس صنایع تهیه مشروبات الکلی و شیرینی پزی است.

برخی از گونه‌های ساکارومایسس مانند ساکارومایسس سروزیه را برای تهیه اتانول و دی‌اکسید کربن جهت ورآمدن خمیر نان بکار می‌برند.

مخمر نان :

مخمر نان یا مخمر نانوایی در شیرینی پزی و تهیه انواع نانها جهت ورآمدن خمیر مورد استفاده قرار می‌گیرد. ابتدا کشت خالصی از مخمرها را در آزمایشگاه تهیه کرده ، بعد آن را در مقیاس بزرگ تهیه نموده ، سرانجام آن را در بشکه‌های بزرگ وارد می‌کنند. در جریان این مراحل ، توجه زیادی باید بکار رود تا از بروز آلودگی جلوگیری شود.

مواد لازم برای تهیه مخمر نان :

محیط ، واجد 1.5 - 0.5 درصد قند ، ازت ، پپتیدها ، اسیدهای آمینه یا آمونیاک و مواد معدنی برای تهیه مخمر نان لازم است. قند را از ملاس یا از دانه‌هایی که جوشانده و جهت گوارش نشاسته ، تحت تاثیر آنزیم آمیلاز قرار داده شده است، بدست می‌آورند. PH محیط را با افزودن اسید سولفوریک با تخمیر اولیه به کمک لاکتو باسیلوس به 4.5 می‌رسانند.PH پایین ، رشد مخمرها را تحریک کرده ، از رشد باکتریهای مولد فساد مواد غذایی جلوگیری می‌کند. در طی تکثیر مخمرها با افزودن آمونیاک یا اسید سولفوریک ، PH را تنظیم می‌کنند.

برای مشاهده ی تصاویر مخمر کلیک کنید

قارچ ها داروهای خوبی هستند

قارچ ها داروهای خوبی هستند :                      ۶/۴/۸۶

جام جم آنلاين: یک گیاه شناس دانشگاه پنسیلوانیا می گوید می توان قارچ ها را به عنوان کارخانجات بیولوژیک برای تولید داروهای مفید برای درمان بیماری های انسانی بکار برد.
همواره توانایی قارچ ها برای تولید انبوه پروتئین های ارزشمند مطرح شده است.
این ارگانیسم ها ابزار ایده الی برای ساخت ترکیبات دارویی بیولوژیک برای درمان طیف گسترده ای از بیماری های انسانی به شمار می روند.
به گزارش ساینس دیلی محققان تکنیکی را برای تغییر ژنتیکی قارچ تکمه ای ابداع کرده اند.
به گفته محققان می توان از قارچ ها به عنوان کارخانه های تولید پروتئین های درمانی مانند واکسن ها و آنتی بادی های مونوکلونال و هورمون هایی مانند انسولین یا آنزیم های تجاری استفاده کرد.

انواع پلاسمودیوم

 

 انواع پلاسمودیوم:           ۲/۸/۸۵      به نقل از :  http://malaria.blogfa.com

تاكنون بيش از 156 گونه پلاسموديوم شناخته شده است كه براي پستانداران، پرندگان و خزندگان بيماريزا هستند و توسط پشه هاي كولكس، آنوفل و آئدس منتقل مي شوند. از اين تعداد 4 گونه در انسان ايجاد بيماري مي نمايند كه عبارتند از :   

پلاسموديوم ويواكس  ( P. vivax )

پلاسموديوم فالسيپارم ( P. falciparum )  

پلاسموديوم مالاريه   ( P. malariae )

پلاسموديوم اووال ( P. ovale

 3گونه از پلاسموديوم ها ( ويواكس ، مالاريه ، اووال ) ممكن است بيماري شديدي ايجاد كنند ولي بندرت كشنده هستند . پلاسموديوم فالسيپارم بيماري پيشرونده و بسيار خطرناكي ايجاد مي كند كه غالبا در صورت عدم درمان در عرض چند روز منجر به بيهوشي و مرگ مي گردد. بعضي از گونه ها يا انسان را آلوده نمي كنند يا بصورت تجربي و تصادفي انسان به آنها  آلوده مي شود. براي مثال ميتوان انسان را بصورت تجربي با P.cynomolgy  كه ميمون هاي خاور دور را آلوده مي كند ، آلوده نمود، اتفاقي كه در شرايط طبيعي بسيار نادر مي باشد. همچنين آلودگی با P.pnowlesi را در انسان به  به طريق تجربي جهت مالاريا تراپي بكار برده اند. گونه هاي انساني هم معمولا حيوانات را آلوده نمي سازد ولي بطور تجربي مي توان ميمون را  مبتلا به پلاسموديوم انساني نمود، براي مثال ميمون Owl Monkey را  در صورت برداشتن طحال  (Splenectomy) مي توانيم به مالارياي انساني با نوع شديد مبتلا كنيم و در صورت ابتلاء قابليت انتقال مالاريا به ميمونهاي سالم داراي طحال را دارا مي باشد . بيشتر بررسيهاي انتقالي و آزمايشات بر روي حيوانات بخصوص جوندگان و با  P.be rghei  انجام ميشود .

       طول عمر مالاريا :

در پلاسموديوم فالسيپارم كه فرم هيپنوزوئيت وجود ندارد بندرت ممكن است كه انگل بيش از 1 سال در بدن دوام بياورد. طول عمر متوسط انگل 222 روز و طولاني ترين دورة عفونت مشاهده شده 503 روز بوده است. در پلاسموديوم ويواكس مدت دوام انگل معمولا 5- 3 سال و در پلاسموديوم مالاريه مدت دوام انگل 30-10 سال مي باشد.

  ميزان آلودگي گلبولهاي خون : 

پلاسموديوم فالسيپارم بالاترين درصد  آلودگي گلبولهاي  قرمز را دارد و در هر ³ mm ۱  خون   500 -20 هزار انگل ميتواند وجود داشته باشد،  اين ميزان در پلاسموديوم ويواكس 20 هزار ،    در پلاسموديوم اووال 9 هزار و در پلاسموديوم مالاريه 6 هزار مي باشد.

بیولوژی پشه های آنوفل

بیولوژی پشه های آنوفل :    2/8/85    به نقل از http://malaria.blogfa.com

 توليد مثل و باروري :

جفتگيري معمولاَ هنگام غروب و اوايل شب نزديك لانه لاروي و به فاصلة نسبتاَ كمي بعد از خروج بالغ از شفيره انجام مي شود. در بعضي از گونه ها پشه هاي نر تشكيل پرواز عروسي Swarming ) ( مي دهند و ماده ها براي جفت گيري و لقاح به داخل جمعيت در حال پرواز آنها وارد مي شوند. پشه هاي ماده داراي كيسة ذخيرة  اسپرم ) Spermatheca ( بوده و قريب به اتفاق آنها پس از باروري تا پايان عمر داراي ذخيرة اسپرم مي باشند. بعد از باروري يك پشه و خونخواري  تخمدانها شروع به رشد مي نمايند. 

عمل گزيدن و خونخواری در پشه ها: 

مجموعه قطعات دهاني پشه ها خرطوم (Proboscis) ناميده مي شود. خرطوم در پشه ها از نوع گزنده ـ مكنده (Piercing-sucking) مي باشد. خرطوم بلند و به طرف جلو متمايل است. در پشه هاي آنوفل ماده خرطوم براي گزيدن و مكيدن خون و در پشه هاي نر، به دليل تحليل رفتن و حذف شدن آرواره ها جهت مكيدن شيره و شهد گياهان  بكار مي رود. موقعي كه پشه ماده ميزبان را گزش مي كند قسمت هايي از خرطوم شامل لب بالا، هيپوفارنكس، آرواره هاي بالا و پائين پوست ميزبان را سوراخ و وارد آن مي شوند. خون ميزبان از طريق قطعات دهاني كه وارد پوست و عروق خوني شده، مكيده و وارد معدة پشه گردد. يك زوج غدد بزاقي سه لُبه كه در قسمت تحتاني  و قدامي سينه قرار دارند، مايع بزاق را به كه حاوي مواد ضد انعقاد بوده به طرف لوله هاي بزاقي و كانال بزاقي (Salivary canal) ميراند و مانع از انعقاد خون و مسدود شدن مجراي دهاني در طي عمل گزيدن مي شوند.  

                                                

  طول پرواز پشه ها:  

 طول پرواز پشه ها بسته به انواع آنها و شرايط آب و هوا متغير بوده . ولي بطور كلي در شرايط عادي پشه هاي بالغ مي توانند 3-2 كيلومتر پرواز نموده و خود را به محل مورد نظر برسانند. An.pharoensis   در مصر از 72 كيلومتري لانه لاروي صيد شده است. 

تغذيه و عادات خونخواري:

پشه هاي نر آنوفل جهت تغذيه از شيره و شهد گياهان استفاده مي كنند. پشه هاي ماده   عليرغم اينكه مي توانند از شيره گياهان تغذيه كنند ولي براي توليد تخم مي بايست حتماً خونخواري نمايند. بسياري از آنوفل ها فعاليت شبانه دارند بنابراين خروج از شفيره، جفتگيري، خونخواري و تخم گذاري آنها معمولاَ در طول شب ( از اوائل غروب تا اوائل طلوع آفتاب ) صورت  ميگيرد.

اكثر گونه ها براي تغذيه خود انسان و حيوانات را نيش ميزنند در حالي كه بعضي از گونه ها خون انسان و بعضي از گونه ها خون حيوان را ترجيح مي دهند. تعداد محدودي از گونه هاي آنوفل فقط منحصراً روي انسان يا حيوان خون مي خورند. گونه هايي كه معمولاَ روي انسان تغذيه مي نمايند از لحاظ عادت خونخواري به نام انسان دوست (Anthropophilic) وگونه هايي كه از روي حيوانات خونسرد و خونگرم تغذيه مي كنند به نام حيوان دوست (Zoophilic)  ناميده مي شوند. به عنوان مثال An.culicifacies ناقل مهم مالاريا در شبه قارة هند ، غالباَ روي حيوانات و به نسبت كمي هم روي انسان خونخواري مي نمايد. در حاليكه    An.gambiae  sensustricto در آفريقا بندرت روي حيوانات  تغذيه مي كند و بنابراين ارتباط و تماس بيشتري با انسان دارد. جلب و هدايت پشه هاي ماده ، به طرف ميزبان ، تحت تاثير محرك هاي مختلف مانند بوي بدن، گازكربنيك و حرارت بدن انجام مي گيرد.

 بعضي از گونه هاي آنوفلها براي تغذيه از روي انسان يا حيوان مكرراً وارد اماكن مي شوند كه از لحاظ عادت تغذيه اي به آنها اِندوفاژ (Endophagous , Endophagic) مي گويند. در مقابل بعضي از گونه ها به ميزبان خود در خارج از اماكن حمله مي كنند كه به آنها  اِگزوفاژ    (Exnophagous , Exohagic) مي گويند.

بعد از خونخواري از ميزبان، پشه ها مي بايستي در مكاني استراحت نموده تا زمان لازم براي هضم خون خورده شده و رسيدن تخمك ها  سپري شود. صرفنظر از اينكه خونخواري در داخل  مكان يا خارج از مكان انجام شده باشد اگر گونه اي اين زمان را در داخل اماكن بگذراند به آن گونه اِندوفيل  (Endophilic) و برعكس اگر گونه اي اين زمان را در محيط خارج از اماكن انساني يا حيواني سپري كند آن گونه را  اِگزوفيل (Exophilic) مي نامند. براي مثال  An.gambiae  ناقل اصلي مالاريا در آفريقا پشه اي انسان دوست، اِندوفاژ و اِندوفيل مي باشد ولي An.albimanus كه ناقل مالاريا در آمريكاي جنوبي و مركزي است  اگزوفاژ بوده و اغلب در محيط خارج و تقريباَ از غروب آفتاب تا حدود ساعت 9 شب انسان را نيش مي زند.

گونه هاي اندوفيل قبل و  بعد از خونخواري در خانه ها و اماكن  انساني و حيواني  استراحت مي كنند در حاليكه گونه هاي اگزوفيل در محيط خارج و انواع مختلف پناهگاههاي طبيعي، لابلاي گياهان، لانه جوندگان، شكاف زير درختان، زير پل ها، نهرهاي سر پوشيده، قنات ها، غارها،   لانه موريانه ها و شكاف هاي صخره ها به سر مي برند.

عادات غذايي پشه ها نسبي بوده و از يك گونه به گونه ديگر متغير بوده حتي در درون يك گونه درجات متغير و مختلفي از اين عادات  وجود دارد. چيزي كه مهم است اين است كه اين عادات از نظر اپيدميولوژي انتقال مالاريا نقش مهمي دارد. بعنوان مثال گونه اي كه شبها ديروقت، خارج از مكان نيش زده و عمدتاَ از روي حيوانات خونخواري مي كند در نقاطي كه انسانها در داخل مكان مي خوابند نقش ضعيفي در انتقال مالاريا خواهد داشت.  در فصل تابستان كه مردم خارج از مكان مي خوابند در صورتي پشه هاي آن منطقه اگزوفيل و اگزوفاژ بوده و درصد قابل توجهي از آنها تغذيه از روي انسان داشته باشند نقش مهمي در انتقال مالاريا خواهند داشت.

از نظر مبارزه با پشه هاي بالغ هم اين موضوع قابل ملاحظه مي باشد. در جايي كه درصد زيادي از پشه هاي آنوفل ناقل در منطقه اگزوفيل بوده بديهي است كه سمپاشي اماكن داخلي تاثير چنداني در مبارزه با بالغ نخواهد داشت و بالعكس اگر درصد قابل توجهي از ناقلين منطقه اندوفيل باشند مسلماً عمليات سمپاشي اماكن با سموم ابقايي نتيجه خوبي در بر خواهد داشت.

 

در باره ی مالاریا

 در باره ی مالاریا :                2/7/85                  به نقل از salamat news.com

مالارياي انساني كه به نامهاي پالوديسم(Paludism) ، تب حارَه اي، تب نوبه، تب و لرز، تب متناوب و تب جنگل هم ناميده مي شود، يك بيماري عفوني خوني است كه توسط تك ياخته اي از جنس پلاسموديوم (Plasmodium) ايجاد و توسط پشه هاي جنس آنوفل(Anopheles) منتقل مي گردد .

                                    

علائم مالاريا  (Paroxysm) :

علامت متداول بيماري تب شديدي است كه همراه با ساير علائم مربوطه (لرز ، عرق)  براي مدت 5 تا 8 ساعت ادامه يافته و سپس هر 2 يا 3 روز يكبار باز مي گردد.  هر يك از اين حملات، نيروي بيمار را به شدت تحليل برده و باعث كاهش شديد فعاليت هاي  بيمار در طي دوران بيماري مي گردد. حملات اوليه مالارياي حاد حداقل 2 هفته يا بيشتر طول  مي كشد و در اثر ابتلاهاي مكرر و همراه با پيشرفت بيماري ، كم خوني و بزرگي طحال حادث شده كه در اكثر بيماران در طي يك يا دو هفته بعد از حمله اوليه مي توان آنرا لمس نمود. در صورتيكه عامل ابتلا انگل گونه فالسيپارم باشد مي تواند منجر به گلومرولونفريت ، افزايش شديد پارازيتمي، پديده جداسازي مويرگي (Sequestration)، گيجي ، تشنج ، كاهش فشارخون ، ادم ريوي، علائم گوارشي (مثل استفراغ ، دردهاي شكمي ، اسهال ، خونريزي روده اي) ، سندرم نفروتيك، كولاپس گردش خون، سيانوز و مرگ شود.

 دوره نهفتگي بيماري(Incubation Period) بطور معمول از 9 تا 30 روز متفاوت است و ممكن است تا چندين ماه طول بكشد. گونه هاي پلاسموديوم ويواكس در مناطق معين جغرافيايي دوره نهفته طولاني و بيشتر از 10 ماه دارند.

1 يا 2 روز قبل از شروع علائم تعداد كمي انگل در گردش خون ظاهر مي شوند سپس با افزايش تعداد انگلها ، علائم مختلف شروع به تظاهر مي كنند كه عبارتند از سردرد ، خستگي ، دردهاي مبهم در عضلات و استخوانها و مفاصل ، احساس لرز و تب كه بدليل شبيه بودن علائم با بيماريهاي ويروسي مثل سرماخوردگي و آنفلوانزا(Influenza)   بخصوص در مناطق غير آندميك  تشخيص را بر مبناي اين بيماريها مي گذارند. در طي چند روز آينده وقتي كه تعداد انگلها در خون به حد كافي رسيد علائم مالاريا  بروز مي نمايد .                                      ادامه ی مطلب را کلیک کنید .

دیاتوم ها

 شاخه ی دیاتوم ها تک سلولی و فتوسنتز کننده اند . پوسته ی منحصر به فرد از سیلیس شیری رنگ ترشح می کنند که شبیه جعبه ای با یک در پوش است .کلروپلاست های آن ها شبیه به کلروپلاست های جلبک های قهوه ای است . دارای کلروفیل a و c و فوکوگزانتین هستند . پوشش سیلیسی شیشه مانند دیاتوم ها آن قدر زیباست که اگر این جانداران تنها کمی بزرگ تر بودند ، می توانستند زینت بخش ویترین های موزه ها شوند .

    پروتئین هایی به نام «سیلافین » باعث تشکیل پوشش سیلیسی دیاتوم ها می شوند . سیلافین پل های لیزین – لیزین دارند که نخستین لیزین این پل ها دارای پلی آمینی با 6 تا 11 واحد N – متیل – پروپیل آمین است .ساختار خاص سیلامین ها باعث می شود که به ملکول های پلی کاتیونی تبدیل شوند و در نتیجه بتوانند به خوبی به ذرات سیلیس متصل شوند و در شکل گیری شبکه ی سیلیسی مؤثر واقع شوند .

                                                                                                    

جلبک ها _ قابل استفاده ی دانش پژوهان عزیز پیش دانشگاهی

جلبک ها :

    جلبکها ساده‌ترین موجودات واجد کلروفیل هستند. سه تفاوت عمده بین جلبکها و گیاهان عالی وجود دارد. اولا جلبکها فاقد ریشه ، ساقه و برگ‌ هستند، ثانیا در اطراف اندامها یا ساختارهای زایشی جلبکها یاخته‌های محافظ وجود ندارد، ثالثا جنین در جلبکها دیده نمی‌شود. در طبیعت جلبکها در محیطهای گوناگون یافت می‌شوند. آب محیطی است که بیشترین جلبکها را در خود جای داده است.در سطح خاکهای مرطوب نیز تعداد بسیار زیادی جلبک یافت می‌شود. بخشهای هوایی درختان و همچنین سنگها و صخره‌ها محلهای دیگری هستند که جلبکها می‌توانند بر روی آنها رشد کنند. بعضی از جلبکها می‌توانند در محیطهای غیر معمولی ، مثل دریاچه‌های نمک ، چشمه‌های آب گرم و یخچالهای طبیعی و حتی در درون بدن و بافتهای موجودات زنده زیست کنند.                     
تولید مثل در جلبکها  :

    تولید مثل در جلبکها به دو روش غیر جنسی و جنسی صورت می‌گیرد .. تولید مثل غیر جنسییا رویشی توسط یاخته‌های رویشی معمولی انجام می‌شود بدون آنکه در دیواره یاخته اصلی تغییری حاصل گردد قطعه قطعه شدن کلونی ، ریسه یا بطور کلی تال ، تقسیم یاخته‌ای به صورت دوتایی و تغییر شکل یاخته‌های رویشی و تبدیل آنها به یاخته‌های مقاوم و زایشی از انواع تولید مثل رویشی بشمار می‌آیند. تولید مثل غیر جنسی ، روش معمولی و طبیعی جلبکهاست که در این حالت هاگهای متحرک به نام زئوسپور و یا غیر متحرک بنام آپلانسپور در کیسه‌هایی به نام هاگدان بوجود می‌آیند.تولید مثل جنسی نتیجه آمیزش دو یاخته‌ جنسی نر و ماده به نام گامت است. هنگام آمیزش گامتها ، مراحلی به نام یاخته تخم ایجاد می‌گردد. گامتها ممکن است از نظر شکل و اندازه با هم برابر باشند که در این صورت آنها را ایزوگامت گویند گاهی یکی از گامتها بزرگتر از دیگری است و آنیزوگامت می‌نامند. صرف نظر از اندازه گامتها ، اگر یکی از گامتها کوچکتر و متحرک و گامت دیگر بزرگتر و غیر متحرک باشد در این صورت آنها را هتروگامت گویند. در جلبکهای تکامل یافته ، یاخته‌های زایشی در ساختارهای ویژه‌ای بوجود می‌آیند ساختاری که یاخته‌های نر را بوجود می‌آورد بنام آنتریدیوم وساختاری که یاخته‌های ماده را تولید می‌کند اوئوگونیوم نامیده می‌شود.

اساس طبقه بندی جلبک ها :

• رنگیزه‌ها: مقادیر مواد رنگی ، نوع مواد و ترکیب شیمیایی و انوع بازترکیبی آنها.
• شکل خارجی: اندازه ، شکل ، زواید و دیگر ساختمانها.
• شکل کروماتوفور یا کلروپلاست: آیا فنجانی ، ستاره‌ای ، عدسی و ... هستند؟
• مواد ذخیره‌ای: نشاسته ، چربی و ... و ترکیب شیمیایی آنها.
• تاژکها: ساختمان ، نوع ، تعداد و موقعیت آناتومی و اتصال آن به سلول.
• دیواره سلولی: ساختمان ظریف دیواره و ساختار شیمیایی آن.
• هسته و کروموزومها: حضور یا عدم حضور یک هسته و شکل کروموزوم.
• داده‌های اکولوژیک: توجه به زیستگاهها ، آیا ساکن آب شیرین هستند یا آب شور؟

  اهمیت جلبکها :

     جلبکها از نظر اقتصادی در تولید مواد پروتئینی اهمیت زیادی دارند، زیرا بطور مستقیم یا غیر مستقیم در زنجیره غذایی آبزیان ، بخصوص ماهیها و همچنین انسان قرار می‌گیرند. جلبکها با عمل فتوسنتز بر اکسیژن محیط افزوده، از این راه موجب تصفیه آبهای آلوده و فاضلابها می‌شوند. برخی از جلبکها ، قادرند ازت هوارا در خود ، تثبیت کنند. ازت جذب شده در آنها چه در زمان حیات و چه پس از مرگ بر حاصلخیزی زمین می‌افزاید. از پوسته سیلیسی دیاتومه‌ها که نوعی از جلبکها هستند، در ساختن خمیردندان ، ساختار صافیها و جلوگیری از انفجار استفاده می‌شود.

با کلیک بر روی ادامه ی مطلب با انواع جلبک ها آشنا شوید