كشف فسيل يك موش غول‌آسا

كشف فسيل يك موش غول‌آسا :                         ۲۹/۱۰/۸۶

جام جم آنلاين: يك گروه از ديرينه‌شناسان اروگوئه موفق شدند فسيل يك موش غول‌آسا متعلق به 4 ميليون سال قبل كه وزن آن مي‌تواند بالغ بر يك تن باشد را در اروگوئه كشف كنند.
گزارش اين گروه از دانشمندان شهر مونته‌ويدئو در نشريه بريتانيايي Procceding of the Royal Society منتشر شده است.
به گزارش خبرگزاري فرانسه، تنها جمجمه فسيل اين جونده كشف شده كه 53 سانتي‌متر طول دارد. آرواره‌هاي آن داراي دندان‌هاي پيشين به طول چند سانتي‌متر بوده اما دندان‌هاي آسيايش كوچك بوده‌اند. به همين دليل مي‌توان تصور كرد كه اين جانور از علف‌هاي نرم، ميوه يا گياهان آبي تغذيه مي‌كرده است.
كاشفان عقيده دارند وزن اين جانور را مي‌توان بين 468 كيلو تا 5/2 تن برآورد كرد اما براساس شيوه‌هاي برآوردي، آنها وزن يك تن را براي اين جانور بيشتر محتمل مي‌دانند.

آندرس ريدركنخت از موزه ملي تاريخ طبيعي و ديرينه‌شناسي و ارنستو بلانكو از انستيتوي فيزيك شهر مونته ويدئو، 2 نفر از ديرينه‌شناسان اين هيات مي‌گويند، اين جانور بايد بيشتر شبيه يك اسب آبي بوده تا يك موش امروزي.
اين گونه جديد موش به افتخار آلوارو مونس، يك ديرينه‌شناس اروگوئه‌اي كه در مورد جوندگان امريكاي جنوبي تخصص دارد «جوزفو آرتاگازيا مونزي» ناميده شده است.
در حال حاضر، بزرگترين جونده جهان كارپينچو است كه زيستگاه آن در آرژانتين واقع شده و 60 كيلوگرم وزن دارد.

دايناسورها در سن 8 سالگي توليدمثل مي‌كردند

دايناسورها در سن 8 سالگي توليدمثل مي‌كردند :                 ۲۹/۱۰/۸۶

جام جم آنلاين: دانشمندان فسيل‌شناس امريكايي در‌آخرين يافته‌هاي خود پي بردند كه دايناسورها در سن 8 سالگي زاد و ولد مي‌كردند و رشد آنها به طرز سريع صورت مي‌پذيرفت.
به گزارش بي‌بي‌سي عربي، دايناسورها كه در اصل از رده خزندگان به شمار مي آيند، براي اين كه تكامل پيدا كنند و در رسته پرندگان قرار گيرند به سرعت رشد و نمو مي‌كردند و توانستند در سن بسيار پايين مانند جانوران پستاندار امروزه زايمان كنند.
كاوشگراني از دانشگاه كاليفرنياي امريكا چندي پيش به بافت‌هايي دست پيدا كردند كه مربوط به توليدمثل و متعلق به دو دايناسور ماده جوان است.
اين دو دايناسور يكي به نام «آلازوروس» گوشت‌خوار و دومي «تينانتوزوروس» گياه‌خوار بودند.
خانم «سارا ورنينگ» از دانشگاه بريكلي در كاليفرنيا بر اثر معاينه مغز استخوان پاي اين دو دايناسور به اين نتيجه رسيد كه سن آنها ميان 8 تا 10 سال تخمين زده مي‌شود. «ورنينگ» تاكيد كرد، ما آدمهاي بسيار خوش شانسي بوديم كه به اين فسيل‌ها دست پيدا كرديم.

مرگ پيرترين اورانگوتان جهان

مرگ پيرترين اورانگوتان جهان :                          ۱۲/۱۰/۸۶

جام جم آنلاين: مسوولان باغ وحشي در ميامي امريكا از مرگ يك اورانگوتان 55 ساله كه به نظر مي‌رسد پيرترين اورانگوتان جهان بوده، خبر داده‌اند.
به گزارش اي.بي.سي نيوز، نونجا (Nonja) در جزيره سوماتراي اندونزي متولد شده و از سال 1983 به ميامي منتقل شد. مسوولان باغ‌وحش كه صبح روز شنبه با جسد حيوان مواجه شدند طي روزهاي آينده بررسي‌هاي لازم را بر بدن اورانگوتان انجام خواهند داد. به گفته آنها نونجا در سال‌هاي اخير كمي كند شده بود كه علت آن را افزايش سن حيوان مي‌دانند.

حافظه شمپانزه‌ها از انسانها قويتر است

حافظه شمپانزه‌ها از انسانها قويتر است :                       ۱۶/۹/۸۶

جام جم آنلاين: پژوهشگران ژاپني مي‌گويند حافظه بچه شمپانزه‌ها بسيار قويتر از انسانهاي بالغ است.
به گزارش خبرگزاري فرانسه از توكيو، اين تحقيق نشان مي‌دهد بچه شمپانزه‌ها مي‌توانند اعداد را فقط پس از يك بار نگاه اجمالي به آنها در صفحه رايانه، بهتر بخاطر آورند.
اين محققان به سرپرستي پروفسور تتسورو ماتسوزاوا از موسسه تحقيقات پريمات در دانشگاه كيوتو مي‌گويد انسانها اين توانايي را براي بدست آوردن ساير مهارتها از دست داده‌اند.
ماتسوزاوا مي‌گويد ظرفيت مغز انسان محدود است. شايد انسان مهارتهاي قديمي‌تر را از دست داده تا مهارتهاي جديدي مانند زبان كسب كند.
وي مي‌افزايد شايد همين پديده در بچه شمپانزه‌هايي كه بزرگ مي‌شوند واقعيت داشته باشد. ظرفيت حافظه شمپانزه‌ها با بالا رفتن سن كمتر مي‌شود.
بچه شمپانزه‌ها از توانايي "تصويرپردازي روشن" يا قابليت يادآوري يك تصوير دقيق و كامل از يك صحنه يا الگوي پيچيده برخوردارند.
اين محققان سه جفت شمپانزه شامل سه مادر و فرزندانشان كه در سال ‪۲۰۰۰‬ متولد شده بودند بررسي كردند و آنها با ‪ ۹‬دانشجوي دانشگاه مقايسه نمودند.
به اين شمپانزه‌ها ترتيب اعداد تك رقمي هندي و عربي آموزش داده شد و سپس اين اعداد در تركيبات تصادفي براي آنها به نمايش درآمد تا توانايي حافظه آنها آزمايش شود.
محققان اعداد يك تا ‪ ۹‬را در صفحه رايانه با فاصله‌هاي زماني متفاوت، ‪ ،۰/۴۳ ، ۰/۶۵‬و ‪ ۰/۲۱‬ثانيه نمايش دادند.
سپس جاي اعداد مربع‌هاي خالي قرار دادند و از شركت‌كنندگان خواستند با لمس اعداد روي صفحه، ترتيب اوليه اعداد را نشان دهند.
بچه شمپانزه‌ها حتي زماني كه سروصداي بلند مزاحمت ايجاد كرد، سريعتر و دقيق‌تر از دانشجويان عمل كردند.
انسانها از هر سه بچه شمپانزه كندتر بودند. در كل عملكرد اين سه بچه شمپانزه بهتر از مادرانشان بود.
اين مطالعه تازه‌ترين مطالعه‌اي است كه هوش بالاي شمپانزه‌ها را كه نزديكترين خويشاوند انسان محسوب مي‌شوند تاييد مي‌كند.
واشو شمپانزه‌اي كه مي‌توانست با ‪ ۲۵۰‬لغت به زبان اشاره ارتباط برقرار كند و اولين حيواني محسوب مي‌شود كه مرز زباني با انسان را شكسته است در ماه اكتبر در سن ‪ ۴۲‬سالگي در آمريكا درگذشت.

نوع جديد دايناسور شاخ‌دار كشف شد

نوع جديد دايناسور شاخ‌دار كشف شد :                          ۱۵/۹/۸۶

جام جم آنلاين: دانشمندان به تازگي گونه جديدي از دايناسورهاي شاخ‌دار را كه 68 ميليون سال قبل مي‌زيسته، كشف كردند.
اين نوع جديد دايناسور شاخ‌دار 68 ميليون سال قبل در غرب كانادا زندگي مي‌كرده است كه به تازگي دانشمندان فسيل اين دايناسور را از زير خاك بيرون آوردند.
به گزارش خبرگزاري فارس ، اين نوع دايناسور كشف شده از قديمي‌ترين دايناسورهاي شاخ‌دار بوده كه بر روي زمين مي‌زيسته است.
دانشمندان معتقدند كشف اين دايناسور به تكميل كردن اطلاعات آن‌ها درباره دايناسورهايي كه 67 ميليون تا 69 ميليون سال قبل مي‌زيسته‌اند، كمك مي‌كند.

کشف فسیل يك دایناسور غول آسا در آرژانتین

کشف فسیل يك دایناسور غول آسا در آرژانتین :                    ۲۷/۷/۸۶

       جام جم آنلاين: دانشمندان مي گويند ، فسيل گونه تازه ای از یک دایناسور گیاهخوار که حدود 80 میلیون سال قبل در زمین می زیسته است را کشف کرده اند.
به گزارش شبكه BBC ، فسیل شناسان آرژانتینی و برزیلی می گویند، ارتفاع این دايناسوردستكم 32 متر بوده است که یکی از بلندترین گونه هاي دایناسورها است که تاکنون کشف شده است.

  فسيل شناسان مي افزايند ، اسکلت اين دايناسور نشان می دهد که توسط دايناسورهاي درنده شکار شده است.
فسیل اسکلت در سال 2000 در منطقه پاتاگونیا درجنوب آرژانتین کشف شد و از آن زمان تاکنون تعداد زيادي فسیل سایر گونه ها نیز در کنار آن پیدا شده اند.
با توجه به ساختار منحصر به فرد گردن این فسیل، به نظر می رسد که یک حیوان قبلا ناشناخته باشد.
نام آن (فوتالانگکوسوروس دوکی) (‌‌Futalognkosaurus dukei) برگرفته از کلمه ای در زبان سرخپوستان ماپوچی به معنی «شاه غول پیکر مارمولک ها» و شرکت دوكي انرژی آرژانتین است که به تامین منابع مالی این حفاری کمک کرد.
خورخه کالوو، مدیر مرکز فسیل شناسی در دانشگاه ملی کوماهو، در آرژانتین، گفت: این یکی از بزرگترین دایناسورها در جهان و یکی از کامل ترین اسکلت های کشف شده است.
خورخه کالوو نویسنده اصلی مقاله ای در مورد این دایناسور است که در نشریه آکادمی ملی علوم برزیل منتشر شده است.
تصور می شود بقایای این دایناسور پس از مرگ به داخل رودخانه افتاده باشد و لاشه با سد کردن آب رود باعث تجمع بقایای سایر حیوانات از جمله ماهی ها و حتی برگ درختان شده است.

نام آن (فوتالانگکوسوروس دوکی) (Futalognkosaurus dukei) برگرفته از کلمه ای در زبان سرخپوستان ماپوچی به معنی «شاه غول پیکر مارمولک ها» و شرکت دوكي انرژی آرژانتین است که به تامین منابع مالی این حفاری کمک کرد.

از زمان کشف نخستین استخوان های این دايناسور در ساحل دریاچه بارئالس در ناحيه نئوكوئن در آرژانتین در سال 2000، فسیل شناسان موفق به کشف گردن، پشت، بخشی از استخوان ران و مهره های اول دم دایناسور شده اند.
الکساندر کلنر، محقق موزه ملی در ریودوژانیرو، به خبرگزاری رویتر گفت: انباشت فسیل ماهی ها و برگ درختان، و همچنین سایر دایناسورها در اطراف محل کشف، رویدادی خارق العاده است. وجود برگ درختان و استخوان دایناسور در کنار هم یک امر بسيار نادر است و برای ما مثل کشف یک جهان گم شده است.
محققان می گویند این اکوسیستم فسیل شده نشانه آب و هوایی گرم و مرطوب در منطقه پاتاگونیا که در اواخر دوره کرتاسه ناحیه ای جنگلی بود، است.
منطقه پاتاگونيا در جنوب آرژانتين هم اکنون شرايط استپی دارد و تقریبا خالی از هرگونه پوشش گیاهی است.

ماهي هاي رنگي استوايي

ماهي هاي رنگي استوايي :                                ۵/۵/۸۶

 محققان دانشگاه مک گيل دريافتند که عامل پيدايش گونه هاي جديد در ماهي هاي مناطق مرجاني ، الگوهاي رنگي آنان است.
اين تيم اولين گروهي بود که عنوان کرد: چگونه الگوي رنگ در ماهي هاي مناطق مرجاني مي تواند تکامل تدريجي آنها را به سوي ايجاد گونه هاي متفاوت و جديد سوق دهد. اين گروه از ماهي ها نمونه هاي خارق العاده اي بودند. هنگام بررسي تنوع اکولوژيک ، بررسي شرايط محيطي گونه هاي مختلف مهمتر از بررسي ويژگي هاي رفتاري آنهاست.
به منظور تشريح چگونگي پيدايش گونه هاي متعدد در ماهي «هاملت» (گونه اي از هيپوپلکتروس) دانشمندان براساس الگوي رنگ ، روش تغذيه و رفتارهاي جفت گيري اين گروه از ماهيان را مورد مطالعه قرار دادند. محققان مشاهده کردند که ماهي شکارچي هيپوپلکتروس براي شکار، ماهي هايي را تعقيب مي کند که رنگي شبيه به رنگ خودش داشته باشند تا شکارش را غافلگير کند چرا که ماهي هاي طعمه از ماهي هاي همرنگ و همنوع خود نمي ترسند.
همچنين در جفت گيري هم ماهي هاي شکارچي جفت خود را از ميان ماهي هاي همرنگ خود انتخاب مي کنند. از لحاظ آماري با وجود تفاوت هاي ژنتيک عمده ، داشتن رفتارهاي مشابه که ماهي ها را به گروههاي مختلف و کوچکتري تفکيک مي کند، محققان به اين نتيجه رسيدند که از يک تا 13 گونه رنگي ماهي هاملت homlet به عنوان يک گونه در حال تکوين طبقه بندي مي شوند.
در حقيقت اين گروه از ماهيها بسيار پيچيده و اسرارآميز هستند و تنوع ژنتيک به تنهايي نمي تواند براي شناسايي گونه هاي مختلف در ميان ماهي هاي رنگي موثر باشد. هنگامي که مکانيسم هاي اکولوژيک در ابتدا بوضوح مشاهده نمي شود، ما در تشخيص گونه هاي مختلف و گوناگوني در ماهي هاي استوايي تلاش بيشتري مي کنيم.
آنها توضيح دادند که چگونه حالتهاي کلاسيک تنوع اکولوژيک مي تواند به بروز ساختارهاي واضحي در تنوع منجر شود.
به عنوان مثال فنچ هاي داروين به گونه هاي مختلفي تقسيم مي شوند زيرا ساختار نوک آنها با رژيم غذايي آنها و شکل جفت گيري آنها مربوط مي شد و از گونه اي به گونه ديگر متفاوت است.
در اين مطالعه ، الگوهاي رنگي متفاوت در ماهي هيپوپلکتروس حاکي از رفتار متفاوت در آنها بود. آنها پس از غواصي حدود 94 هزار مترمربع از آبهاي پاناما که صخره هاي مرجاني را در برمي گيرد، الگوهاي رفتاري را يافتند و محاسبه کردند که در طول يک ساعت غواصي به طور متوسط فقط 6 دقيقه از رفتارهاي مبتني بر رنگهاي مختلف را مي توانيم مشاهده کنيم.
آنها اميدوارند که اين مطالعات باعث انجام تحقيقات بيشتري در جهت تنوع اکولوژيک شود و مي گويند ما نمي توانيم فقط يک عکس فوري از اين گونه ها بگيريم بلکه بايد ساعتها براي مطالعه آنها در حيات وحش وقت صرف کنيم.            مترجم: آتنا حسن آبادي    منبع: physorg

مشخص شدن تاریخ دقیق جدایی فیل آفریقایی از آسیایی

مشخص شدن تاریخ دقیق جدایی فیل آفریقایی از آسیایی :   ۵/۵/۸۶

جام جم آنلاين: دانشمندان می گویند، تاریخ دقیق جدایی مسیر تکاملی فیل آفریقایی از فیل آسیایی را به دقت محاسبه کرده اند.
به گزارش شبكه BBC ، کارشناسانی که در سه کشور آمریکا، آلمان و سوئیس کار می کنند می گویند، جدايي این دو گونه فیل در حدود 7.6 میلیون سال قبل از یک جد مشترک روی داد.
آنها پس از مقایسه تحلیل ژنتیکی این دو گونه با مواد استخراج شده از ماموت و ماستودون ، جانوري شبیه به ماموت ، به این نتیجه رسیدند.

فیل آفریقایی بسیار بزرگتر از فيل آسیایی است.
فیل آفريقايي به دليل گوش های بزرگ بادبزنی و عاج های بزرگ در هر دو جنس نر و ماده معروف است.
این درحالی است که فیل آسیایی گوش هاي به مراتب كوچكتري دارد و معمولا فقط فیل نر دارای عاج های بزرگ است.

فیل ماستودون در ظاهر بسیار شبیه به ماموت بود چون مانند آن دارای موی زیاد و عاج بزرگ بوده است. نسل هر دو موجود منقرض شده اند.
با این حال ماستودون از لحاظ ژنتیکی بسیار متفاوت از ماموت بود و تنها یکی از خویشاوندان دوردست فیل محسوب مي شود.

دانشمندان به تازگی با تحلیل مواد استخراج شده از فسیل دندان ماستودونی که در رودی در آلاسکا کشف شد شرح حال ژنتیکی آن را تهیه کرده اند.
آنها با مقایسه نقشه ژنتیکی ماستودون با نقشه ژن های فیل های امروزی و ماموت پشمالو، موفق به ساختن شجره نامه خانوادگی فیل ها شده اند.
براساس این شجره نامه فیل آفریقایی در حدود 7 میلیون و 600 هزار سال قبل از فیل آسیایی و ماموت جدا شد.
سپس در حدود 6 میلیون و 700 هزار سال قبل، فیل آسیایی و ماموت نیز دو مسیر جداگانه را در پیش گرفتند.

دکتر مایکل هافریتر از موسسه ماکس پلانک در زمینه مردم شناسی تکاملی در لاپیزیگ که یکی از سرپرستان تیم تحقیق بود می گوید، مورد جالب در مورد ماستودون این است که ما با کمک رکوردهای فسیلی به طور کاملا دقیقی می دانیم که چه زمانی از فیل و ماموت جدا شد.
او افزود، بنابراین با استفاده از آن نقطه زمانی و داده های ژنتیکی، توانستیم تاریخ جدایی فیل آفریقایی، آسیایی و ماموت از یکدیگر را تعیین کنیم.

کشف نخستين خرس دورگه در شمال کانادا

                                                         

کشف نخستين خرس دورگه در شمال کانادا  :

      آزمايش های "دی ان ای" تاييد کرده است که يک خرس سفيد با لکه های قهوه ای روی پوستش که در شمال کانادا شکار شده است نخستين موجود دورگه حاصل جفتگيری خرس قطبی و قهوه ای در حيات وحش است.مقام های حيات وحش کانادا می گويند اين خرس حاصل جفتگيری يک خرس قهوه ای نر و يک ماده خرس قطبی است.

     از قديم داستان های زيادی درباره خرس هايی با رنگ های غيرعادی در منطقه ای که زيستگاه اين دو موجود تلاقی می کند نقل می شد.اما تاکنون، خرس های دورگه قطبی-قهوه ای تنها در باغ وحش ها يافت می شد.خرس دورگه ماه گذشته توسط يک شکارچی آمريکايی در جزاير بنکس در نواحی شمال غربی کانادا شکار شد.راجر کوپتانا، راهنمای اين شکارچی، متوجه پنجه های بلند و پشت کمی خميده که مشخصه خرس قهوه ای است شد و مظنون شد حيوان ممکن است دورگه باشد.لاشه حيوان را مقام ها برای نمونه برداری "دی ان ای" به آزمايشگاه فرستادند که سرمنشاء غيرعادی حيوان را تاييد کرد.

      ايان استرلينگ زيست شناس در سازمان حيات وحش برزيل در ادمونتون گفت: "اين از آن چيزهايی است که همه می دانيم از لحاظ نظری ممکن است زيرا زيستگاه آنها کمی تلاقی می کند و زمان جفتگيری آنها نيز کمی تداخل دارد.""اما اين نخستين بار است که مشاهده می شود چنين چيزی در حيات وحش اتفاق افتاده است."

کشف بقاياي پانداهاي نخستين

کشف بقاياي پانداهاي نخستين :                          ۳۰/۴/۸۶

جام جم آن لاین :محققان دانشگاه آيووا (Iowa) اولين جمجمه پانداي کوتاه قامت را پيدا کردند. اين پاندا به عنوان اجداد پانداهاي بزرگ امروزي شناخته شده است که حدود 3 ميليون سال قبل در شمال چين مي زيسته اند.
طول قد اين پانداها در مقايسه با پانداهاي امروزي که به طور متوسط بيش از 5 فوت طول قامتشان است چيزي حدود 3 فوت بوده است. اين حيوانات از ساقه هاي بامبو تغذيه مي کرده اند. فرم خاص عضلات فک و پوشش دندان هاي اين حيوانات اين مطلب را تاييد مي کند.
اين جمجمه از نظر اندازه نصف جمجمه پانداهاي امروزي بوده ، ولي به لحاظ آناتومي بسيار شبيه آن است. اين مطلب نشان مي دهد که پانداها از 3 ميليون سال پيش به عنوان يک گونه مجزا از ديگر خرسها تکامل خاص خود را داشتند و در اين تکامل خود را با تغذيه از بامبوها سازگار کرده اند.
پانداها يک نمونه منحصر به فرد در دنياي خرسها هستند، تنها گونه اي از خرسها که براساس رژيم تغذيه گياهي زندگي کنند.
تکامل اين رژيم غذايي منحصر به فرد به منظور پيشرفت ميليون ها سال زمان برده است. يافته هاي جديد حاکي از وجود ديرينه اين سيستم تغذيه (تغذيه از ساقه بامبو) ميان پانداهاست.
يافته هاي بيشتر، شرايط آب و هوايي متنوع در دوره هاي pliocene و pleistocene را که 3 ميليون سال قبل وجود داشته است براي ما ترسيم مي کند.
پانداهاي کوتاه قامت در جنگلهاي بامبوي استوايي که در زمينهايي پست قرار داشته ، مي زيسته اند. آنها معمولا با«stegodon» ها (جانوران فيل مانندي که نسل شان منقرض شده) و «Gigantopithecus» (ميمون هاي بزرگ منقرض شده) همزيست بوده اند.
امروز پانداهاي بزرگ در جنگلهاي بامبو منزوي شده اند. اين شايد تا حدي بر اثر فشار تمدن مدرن امروزي باشد.

شناسایی فسیلهای غیرقابل دسترس با استفاده از فناوری سی.تی.اسکن

شناسایی فسیلهای غیرقابل دسترس با استفاده از فناوری سی.تی.اسکن : ۱/۴/۸۶

دیرینه شناسان با استفاده از فناوری سی.تی.اسکن به شناسایی فسیلهای غیرقابل دسترس می پردازند.

به گزارش خبرگزاری مهر، اخیرا گروهی از دیرینه شناسان با استفاده از این تکنیک، فسیل خزنده ای به قدمت 220 میلیون سال را کشف کردند، بدون آنکه به شکاف سنگ بپردازند و اکنون امیدوارند تا از آن در سایر کشفیات مشابه استفاده کنند.

نیک فریزر از موزه تاریخ ملی ویرجینا در آمریکا ابداع کننده این تکنیک جدید است و از آنجا که روش های قدیمی در از میان برداشتن سنگ از اطراف فسیل ناکارآمد هستند، وی به استفاده از سی.تی.اسکن در کشف فسیل های غیرقابل دسترس روی آورده است.

به گفته این محقق، طی میلیون ها سال، فشارهای محیطی موجب محو شدن مرز بین سنگ و فسیل شده است. این وضعیت تا به آن جا پیش رفته است که رنگ فسیل ها به رنگ سنگ احاطه کننده شان درآمده است و از این رو استفاده از روش های سنتی موجب وارد آمدن لطمه به فسیل می شده است.

بر اساس گزارش تکنولوژی ریویو، با این حال محققان با استفاده از تکنیک سی.تی.اسکن دریافتند که با استفاده از تفاوت چگالی در سنگ و فسیل می توان پی به وجود فسیل های غیرقابل دسترس در دل سنگ ها برد.  منبع : پایگاه زیست شناسایی ایران

کشف بقایای فسیل یک دایناسور پرنده مانند غول پیکر در ناحیه مغولستان داخلی در چین

کشف بقایای فسیل یک دایناسور پرنده مانند غول پیکر  :                     ۱/۴/۸۶

به گزارش پايگاه زيست شناسي ايران بقایای فسیل یک دایناسور پرنده مانند غول پیکر در ناحیه مغولستان داخلی در چین کشف شده است.

به گزارش شبكه BBC ، با اين كه براساس برخی نظریه ها ، دایناسورهای گوشتخوار به تدریج ضمن تکامل به سوی وضعیتی پرنده مانند کوچکتر هم شدند، اما وزن این دايناسور پرنده مانند به 1400 کیلوگرم می رسیده است.
وزن اين دايناسور حدود 35 بار سنگین تر از دایناسورهای مشابه پرنده مانند است.
به نوشته نشریه نیچر این دايناسور منقاردار 8 متر طول داشته و ارتفاع قد آن دو برابر انسان بوده است و در هنگام مرگ در عنفوان میانسالی بوده است.
این که این دايناسور از چه چیزی تغذیه می کرده که تا این حد رشد کرده یک معما است. این گونه (Gigantoraptor erlianensis) دارای برخی مشخصات دایناسورهای گوشتخوار مانند پنجه های تیز برای دریدن گوشت و در عین حال برخی مشخصه های گیاهخواران مانند سر کوچک و گردن دراز است.

محققان چینی بقایای فسیل این غول ماقبل تاریخ را در حوضه ارلیان در مغولستان داخلی پیدا کردند.
محققان ابتدا با توجه به جثه حیوان تصور می کردند اسختوان های یک تیراناسوروس را یافته اند.
تیم پژوهشگران نتیجه گیری کرده است که این موجود 70 میلیون سال قبل می زیسته است.
شواهد موجود بر فسیل استخوان ها نشان می دهد که در یازدهمین سال زندگی تلف شده است.

فسیل شناسان چینی کاشف این فسیل می گویند این بزرگترین حیوان پرنده مانندی است که تاکنون کشف شده است.
این موجود احتمالا می توانسته با تکیه بر پاهای بلند و قوی خود با سرعت زيادي حركت كند.
فسیل شناسان می گویند این موجود روی خط مستقیم تکاملی که به پیدایش پرندگان امروزی منجر شد قرار نداشته است.  منبع :پایگاه زیست شناسی ایران

خوردن صبحانه از بروز چاقي پيشگيري مي‌كند

خوردن صبحانه از بروز چاقي پيشگيري مي‌كند:                                      ۱/۸/۸۵

       به نقل از جام جم آنلاین :عضو هيات علمي دانشگاه علوم پزشكي يزد گفت: نخوردن صبحانه نه تنها باعث ضعف و سوءهاضمه در دانش‌آموزان مي‌شود بلكه آنها را در فراگيري دروسي مثل رياضيات و ادبيات با مشكل روبرو خواهد كرد.
دكتر سيد سعيد مظلومي در گفت‌وگو با ايسنا ، ابراز داشت: از آنجايي كه مطالعات نشان داده است تقريبا 40 درصد دانش‌آموزان بدون خوردن صبحانه به مدرسه مي‌روند، بايست يادآور شد كه خوردن صبحانه‌ مناسب نه تنها باعث تامين مقدار كافي كلسيم، فسفر و منيزيم و دريافت ويتامين‌هاي لازم از جمله ويتامين‌هاي B12 ، A و C در بدن مي‌شود بلكه از بروز چاقي در دانش‌آموزان جلوگيري مي‌كند.
دانشيار دانشگاه علوم پزشكي يزد با اشاره به اين كه دانش‌آموزان با صرف صبحانه صاحب متابوليسم پايه‌اي بهتري مي‌شوند، در خصوص نوع صبحانه متناسب خاطرنشان كرد: دانش‌آموزان مي‌توانند از صبحانه‌هاي پيشنهادي بنا بر ذائقه خود استفاده كنند.
دكتر مظلومي در پايان متذكر شد: يك وعده صبحانه مناسب مي‌تواند شامل 4 تكه نان و پنير همراه با مقداري كره، چهار تكه نان به همراه يك قاشق غذاخوري عسل و يك قاشق غذاخوري خامه به همراه يك ليوان شير يا يك ليوان آب ميوه، 5 تكه نان با پنير كم چرب و يك عدد گوجه فرنگي متوسط يا يك عدد خيار به همراه يك ليوان شير، يك فنجان حبوبات يا غلات پخته شده با نصف ليوان چاي كمرنگ همراه با دو تكه نان، ‌باشد.

کشف‌ شواهد جديد از منشاء حيات‌ در زمين‌

کشف‌ شواهد جديد از منشاء حيات‌ در زمين‌ :                    ۱۵/۹/۸۵

به نقل از جام جم آنلاين : دانشمندان‌ ناسا با بررسي‌ حفره‌ هاي‌ موجود در شهاب‌ سنگي‌ اوليه ، شواهدجديدي را از منشا حيات‌ در زمين‌ به‌ دست‌ آورده اند.
به‌ گزارش‌ شبكه بي‌ بي‌ سي‌، دانشمندان‌ ناسا با بررسي‌ قطعه‌ اي‌ از شهاب‌ سنگي‌ اوليه‌ که‌ در درياچه‌ تاگيش‌ در کانادا سقوط كرده است‌، به‌ اطلاعات‌ تازه‌ اي‌ درباره‌ منشاء حيات‌ در زمين‌ دست‌ يافته اند.‌
به‌ گفته‌ اين‌ دانشمندان‌ بر روي‌ اين‌ شهاب‌ سنگ‌ حفره‌ هايي‌ وجود دارد که‌ احتمالا پوشش‌ هايي‌ محافظ براي‌ نوعي‌ مولکول‌ هاي‌ ارگانيک‌ و تشکيل‌ دهنده‌ حيات‌ در زمين‌ بوده‌ اند.
‌ بر سطح‌ حفره‌ هاي‌ موجود در اين‌ شهاب‌ سنگ‌ مولکول‌ هايي‌ وجود دارند که‌ ساختار شيميايي‌ آنها نشان‌ مي‌ دهد در دماي‌ 250 زير صفر تشکيل‌ شده‌ اند و زمان‌ تکوين‌ آنها به‌ پيش‌ از تشکيل‌ منظومه‌ شمسي‌ بازمي‌ گردد.‌
به‌ گفته‌دانشمندان ناسا به‌ نظر مي‌ رسد اين‌ مولکول‌ ها در ابر مولکولي‌ سردي‌ که‌ موجب‌ تشکيل‌ منظومه‌ شمسي‌ شد ، ايجاد شده‌ باشند.‌
قطعه‌ شهاب‌ سنگ‌ درياچه‌ تاگيش‌ بلافاصله‌ پس‌ از آنکه‌ در سال‌ 2000 در اين‌ منطقه‌ سقوط كرد جمع آوري‌ و در حالت‌ يخ‌ زده‌ نگهداري‌ شد‌.

دايناسورها بر اثر برخورد يك شهاب سنگ از بين رفته‌اند

دايناسورها بر اثر برخورد يك شهاب سنگ از بين رفته‌اند :                ۱۵/۹/۸۵

منبع : جام جم آنلاین : فارس: براساس جديدترين مطالعات محققان دانشگاه ميسوري - كلمبيا ، دايناسورها حدود 65 ميليون سال پيش در اثر برخورد يك شهاب سنگ منقرض شدند.
اين محققان تنها به يك لايه كه مربوط به برخورد شهاب سنگ است دست يافته اند. اين لايه دقيقا در سطحي است كه موجودات دريايي همزمان با دايناسورها در آن مي‌زيستند. آنها هيچ مدركي از بالا يا پايين اين سطح كه دال بر برخورد شهاب سنگ‌هاي ديگري باشد ، به دست نياورده‌اند. دايناسورها و برخي ديگر از گونه هاي موجودات زنده روي زمين، حدود 65 مليون سال قبل از بين رفتند. برخي از دانشمندان برخورد يك شهاب سنگ در شبه جزيره يوكاتان، مكزيك امروزي، را دليل اين انقراض مي‌دانند در حالي كه گروهي ديگر از دانشمندان برخورد بيش از يك شهاب سنگ و نيز فشارهاي حاصل از آنها را دليل اين انقراض مي‌دانند. براساس جديدترين مطالعات انجام شده توسط يكي از محققان دانشگاه ميسوري- كلمبيا ، تنها يك شهاب سنگ علت اين انقراض است. «كن مكلئود» استاد علوم زمين دانشگاه ميسوري و يكي از محققين اين پروژه مي‌گويد: " نمونه‌هاي كه ما بررسي مي كنيم از مناطقي برداشته شده‌اند كه از تاثير مستقيم شهاب سنگ در امن مانده‌اند. به عنوان مثال ريزش هايي كه در اثر برخورد بوجود آمده اند و مي توانند نتايج را تغيير دهند. ما تنها به يك لايه كه مربوط به برخورد شهاب سنگ است برخورده ايم كه دقيقا در سطحي است كه پلانكتون هاي دريايي كه همزمان با دايناسورهاي جوان بوده اند، قرار دارد. ما هيچ مدرك ژئوشيميايي يا رسوب گذاري از بالا يا پايين اين سطح نداريم". مكلئود و همكارانش رسوبات بجاي مانده در محل بيرون زدگي "دمرارا" در اقيانوس اطلس را ، كه در شمال شرقي امريكاي جنوبي قرار دارد و تنها 4500 كيلومتر از برخورد شهاب سنگ در شبه جزيره يوكاتان فاصله دارد، بررسي كرده‌اند. مناطق ديگر، دور و نزديك نسبت به دهانه برخورد، هم مورد بررسي قرار گرفته اند ولي كمتر محلي داراي شرايطي مانند اين منطقه است. تفسير نمونه هاي نزديك به دهانه برخورد به علت امواج، زمين لرزه و ريزش‌هايي كه در اثر برخورد بوجود آمده اند و باعث رسوب گذاري مجدد شده اند مشكل است. همچنين نمونه‌هاي دور از دهانه برخورد به علت اين كه شامل باقي مانده‌هاي كمتري از برخورد را مي شوند نمي توانند تاريخچه كاملي در فاصله‌اي كه دايناسورها منقرض شده‌اند، نشان دهند. بنابراين قابل اطمينان ترين نمونه‌ها براي بررسي انقراض دسته جمعي دايناسورها، نمونه‌هايي هستند كه در محل بيرون زدگي "دمرارا" قرار گرفته‌اند. مكلئود مي گويد:" نمونه هايي كه ما در دست داريم گيج كننده نبوده و مانند نمونه هايي هستند كه در كتابهاي درسي ديده مي شوند. پيچيدگي هاي رسوبي و فسيلي جزئي بوده است و نشاني از وجود برخوردها يا فشارهاي ديگري كه منجر به جابجايي مواد شوند، وجود ندارد. برخورد شهاب سنگ در شبه جزيره يوكاتان احتمالا باعث ايجاد زمين لرزه ها و سونامي هاي متعددي شده است. غبار ايجاد شده در اثر برخورد وارد جو شده و جلوي نور خورشيد را گرفته و سبب از بين رفتن گياهان كه منبع تغذيه جانوران بوده‌اند، شده است. درجه حرارت احتمالا بطور قابل توجهي در سراسر زمين كاهش يافته است و قبل از اين كه در قرن بعدي دوباره افزايش يابد، آتشي سريع و بي سابقه و نيز باران هاي اسيدي باعث از بين بردن موجودات زنده شده است. مكلئود و بسياري از دانشمندان معتقدند عواملي از اين قبيل باعث انقراض سريع بسياري از گونه‌هاي حيات بر روي زمين شده اند. برخي ديگر بر اين عقيده اند كه بيش از يك برخورد سبب اين انقراض شده است و برخورد شهاب سنگ در شبه جزيره يوكاتان را 300000 سال قبل از اين انقراض كامل مي‌دانند. در اين تحقيق دانا ويتلي از دانشگاه مينسوتا، برايان هوبر از موزه تاريخ طبيعي اسميتسونين و كريستين كوبر از دانشگاه وين با مكلئود همكاري كرده‌اند. اين تحقيق در بخش "جرايد" پژوهشنامه انجمن زمين شناسي امريكا به چاپ رسيده است. سرمايه لازم براي اين تحقيق را برنامه حمايت علوم امريكا، مؤسسه علوم طبيعي امريكا و مؤسسه علوم وين تامين كرده است. نمونه‌ها از پايه شماره 207 "برنامه حفر اقيانوس" برداشته شده است.

كشف سرنخ‌ تكامل گياهان

كشف سرنخ‌ تكامل گياهان درفسيل فضولات دايناسورها توسط يك پژوهشگر ايراني :

پژوهشگر ايراني دانشگاه «پنجاب» هند با همكاري محققاني از هند و سوئد با كشف قديمي ترين بقاياي گياهان علفي در فسيل فضولات بر جاي مانده از گونه‌اي دايناسور با قدمتي حدود 67 ميليون سال به سرنخ‌هاي جديدي در بررسي سير تكامل گياهان و دايناسورها دست يافت كه تحقيقات در زمينه روند تكامل گياهان و دايناسورها را وارد مسيري جديد مي‌كند. به گزارش خبرنگار «پژوهشي» خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، يافته علمي جالب توجه «دكتر حبيب علي‌محمديان» - دانش‌آموخته ايراني دكتري زمين شناسي و پژوهشگر مركز مطالعات پيشرفته زمين‌شناسي دانشگاه «پنجاب» هند - كه با همكاري پروفسور «آشوك ساهني» دانشمند برجسته هندي، «واندانا پاراساد» از موسسه سنگواره شناسي گياهي «لاك‌نو» و «كارولينا استرومبرگ» از موزه تاريخ طبيعي سوئد حاصل شده، اخيرا در مجله علمي معتبر «ساينس» به چاپ رسيده و بازتاب قابل توجهي در مجامع علمي و خبري جهان داشته است. دكتر علي‌محمديان و همكارانش با بررسي فسيل فضولات برجاي مانده از گونه‌اي دايناسور گياهخوار گردن دراز كه در مناطقي از هند جمع آوري شده، توانسته‌اند وجود گونه‌هايي از علف در حدود 67 ميليون سال پيش را اثبات كنند؛ بدين ترتيب مشخص شد كه علف‌ها بخشي از غذاي دايناسورها را در آن دوران تشكيل مي‌دادند. به گزارش ايسنا، اين علف‌ها از گونه‌هاي گياهي بودند كه دانشمندان تصور نمي‌كردند در آن دوران بر روي زمين رشد كرده باشند. به زعم برخي گياه‌شناسان، علف‌ها حداقل 10 ميليون سال پس از انقراض دايناسورها شروع به تكامل و متنوع شدن كرده‌اند، در حالي كه شواهد به دست آمده از تحقيقات اخير نشان داد كه قدمت علف‌ها حداقل به حدود 70 ميليون سال پيش باز مي‌گردد؛ اين به معناي آن است كه اين نوع گياهان بين 30 تا 40 ميليون سال پيشتر از زماني كه دانشمندان تاكنون تصور مي‌كردند، شروع به تكامل و متنوع شدن كرده‌اند. دكتر حبيب علي محمديان درباره يافته‌هاي تحقيقات اخير خود به خبرنگار علمي پژوهشي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) گفت: ديرينه‌شناسان مي‌دانستند كه دايناسورها گياه‌خوار هستند ولي با توجه به اين كه قديمي‌ترين فسيل باقي مانده از علف‌ها تا پيش از كشف اخير مربوط به 35 ميليون سال قبل بود، تصور نمي‌كردند كه در حدود 67 تا 70 ميليون سال هم پيش علف‌هايي مشابه گونه‌هاي علفي كنوني در زمين وجود داشته و دايناسورها در آن دوران علف‌خوار بوده باشند؛ اين در حالي است كه سنگواره‌هايي از دندان‌هاي تاج بلند دايناسورها كشف شده بود كه با توجه به ترديدهاي جدي كه در مورد علف‌خوار بودن دايناسورهاي آن دوران وجود داشت، نظريه‌هاي مختلفي در توجيه وجود چنين دندان‌هايي مطرح شده بود، از جمله اين كه تصور مي‌شد اين دندان‌ها احتمالا براي كندن زمين استفاده داشته است. وي خاطرنشان كرد: با پيدا شدن بقاياي علفي در فسيل فضولات بر جاي مانده از دايناسورها مشخص شد كه اين دندان‌هاي تاج بلند همانند دندان‌هاي گونه‌هاي نشخواركنندگان كنوني براي ساييدن و خرد كردن علف‌ها كه داراي تركيبات سيليسي هستند استفاده مي‌شده است. پژوهشگر ايراني دانشگاه «پنجاب» با بيان اين كه سير تكامل گياهان و دايناسورها به هم وابسته بوده و با هم تكامل مي‌يافتند كه با توجه به پيدا نشدن سنگواره گونه‌هاي علفي در مقطع چند ميليون ساله ياد شده، حلقه ارتباط اين زنجيره مفقود شده بود، اظهار داشت: يافته‌هاي اخير علاوه بر اطلاعات ارزشمندي كه درباره زندگي و سير تكامل دايناسورها در اختيار ديرينه‌شناسان قرار مي‌دهد، روزنه اميدي براي گياه‌شناسان است كه بتوانند روند تكامل اين گونه گياهان را بررسي كنند. از طرف ديگر با توجه به اين كه علف‌ها در شرايط آب و هوايي خاصي مي‌رويند كشف بقاياي علف مربوط به دوراني كه هنوز شبه قاره هند از گندوانا جدا نشده بود، اطلاعات ارزشمندي را درباره شرايط آن دوران اين بخش از كره زمين در اختيار دانشمندان قرار مي‌دهد. دكتر علي محمديان خاطرنشان كرد: اين بقاياي علفي با بررسي فسيل فضولات جامد برجاي مانده از دايناسورها به دست آمده است. اين مواد پس از دفع از بدن حيوان به سرعت از هم پاشيده مي‌شود در حالي كه فسيل‌هاي باارزش به جاي مانده در شرايط بسيار ويژه نظير رانش زمين تشكيل شده و بعدها بر اثر فرسايش آثار آنها بر روي زمين ظاهر شده است. وي درباره نحوه بررسي نمونه‌هاي فسيلي به ايسنا گفت: در اين تحقيقات بقاياي فسيل فضولات دايناسورها را مورد تجزيه و تحليل قرار داديم كه در ميان گياهسنگ‌هاي سيليكايي يافت شده، علاوه بر بقاياي حيوانات كوچك دريايي، شيشه‌هاي آتشفشاني و گونه‌هاي گياهي نظير نخل، فايتوليت‌ها(بقاياي گياهي) مشابه گونه‌هاي علفي نيز كه حيوانات امروزي به عنوان غذا از آنها استفاده مي‌كنند پيدا شدند. براي اثبات ارتباط پنج نمونه علفي پيدا شده با علف‌هاي كنوني، ساختمان نمونه‌ها را در زير ميكروسكوپ با ساختار علف‌هاي موجود مقايسه كرديم كه كاملا مشابهت داشتند. اين نتايج نظريات موجود درباره چگونگي فعل و انفعالات متقابل ميان گياهان و گياهخواران را به چالش جدي كشانده و به اين ترتيب اين نكته كاملا امكان پذير به نظرمي‌رسد كه برخي از انواع پستانداران اوليه در واقع علفخوارهاي خاصي بودند كه بيش از 45 ميليون سال پيش از آن كه بسياري از علف‌خوارهاي هم خانواده‌شان تكامل پيدا كنند زندگي مي‌كرده‌اند. دكتر علي محمديان كه تحصيلات كارشناسي خود را در رشته راه‌سازي در آموزشكده فني - مهندسي شهيد باهنر شيراز و مقاطع تحصيلات تكميلي را در رشته زمين‌شناسي در دانشگاه‌هاي اليگر و پنجاب به پايان برده است در گفت‌و‌گو با ايسنا تصريح كرد كه اين پژوهش را در كنار تحقيقات رساله دكتري خود كه به مطالعه كوه آتش‌فشان دماوند اختصاص دارد، انجام داده و در كنار آن تحقيقاتي نيز درباره بقاياي حشرات برجاي مانده در صمغ درختان انجام داده كه نتايج اين تحقيقات نيز به زودي منتشر مي‌شود. وي در پايان خاطرنشان كرد كه مايل است به زودي جهت ادامه تحقيقات و برنامه‌هاي علمي خود به ايران بازگشته و در صورت امكان در دانشگاه‌ها يا مراكز پژوهشي كشور فعاليت كند.                 ۸/۹/۸۵

منبع :http://www.iranbiology.ir/Botany/botany5.html

جد مشترک انسان های غارنشین و انسان های امروزی

جد مشترک انسان های غارنشین و انسان های امروزی :               

محققان پس از مرتب کردن DNA استخوان پای یک مرد غارنشین که 38 هزار سال پیش مرده بود، دریافتند: انسان های غارنشین خویشاوندان دور انسان های امروزی هستند.
به گزارش خبرگزاری مهر، ارزیابی دانشمندان نشان داد: انسان های امروزی و انسان های غارنشین در حدود 370 هزار سال پیش و یا شاید 500 هزار سال پیش از یک جد واحد مجزا شده اند.“ادوارد روبین” از انستیتو ژنتیک الحاقی سازمان انرژی آمریکا با کمک همکارانش از روش خاصی برای جداسازی و ترتیب دهی بخشی از DNA انسان غارنشین استفاده کردند در حالی که یک گروه دیگر از محققان به سرپرستی “سوانتی پابو” از موسسه انسان شناسی تکاملی “مکس پلانک” روش دیگری را برای ترتیب دهی به مقادیر بالاتری از DNA مورد استفاده قرار دادند.“پابو” اولین دانشمندی بود که DNA انسان های غارنشین را در سال 1997 کشف و مرتب کرد و اولین فردی بود که پیشنهاد عدم ترکیب پذیری انسان های غارنشین و انسان های مدرن را ارائه داد.انسان های غارنشین و انسان های امروزی از راسته “هومو” زاده شده اند که در حدود 5/1 میلیون سال پیش آفریقا را به مقصد دیگر نقاط جهان ترک کرد.انسان های ماقبل تاریخ تا 30 هزار سال پیش در اروپا و خاورمیانه زندگی می کردند. این انسان ها دور دوم مهاجرت های خود را در حدود 10 سال پیش از آفریقا آغاز کردند.

به نوشته ی نشریه ساینس، “پابو” و “روبین” با انجام آزمایشاتی روی استخوان پای یک  انسان غارنشین دریافتند: ترتیب DNA انسان های غارنشین 95/99 درصد با ترتیب DNA انسان های مدرن تشابه دارد. این شباهت با تشابه 98 درصدی بین انسان و شامپانزه که در حدود 6 یا 7 میلیون سال پیش از یک جد واحد مجزا شدند، برابری می کند. 

منبع :http://iranbiology.ir/news/?p=121

دلفین ها ساکنان خشکی بوده اند

 دلفین ها ساکنان خشکی بوده اند:  

     محققان ژاپنی اعلام کردند: دلفینی که ماه گذشته در ساحل “واکایاما” واقع در غرب ژاپن به دام افتاد دو باله اضافی دارد که احتمالا باقی مانده پاهای عقبی این جاندار است و ممکن است فرضیه خشکی نشینی این پستاندار را تقویت کند.به گزارش سرویس خبری زیست شناسی ایران به نقل از خبرگزاری مهر، فسیل دلفین ها و وال ها نشان می دهد: این حیوانات در حدود 50 میلیون سال پیش 4 پا داشتند و در خشکی زندگی می کردند. این جانداران دریایی در آن زمان از اجداد مشترک اسب های آبی و آهوهای کوهی برخوردار بودند.به اعتقاد دانشمندان، نحوه زندگی این جانداران به تدریج به سمت و سوی آب گرایش یافت و پاهای عقبی این موجودات با گذشت زمان ناپدید شد. همچنین در بدن جنین دلفین ها و وال ها علائمی از وجود برآمدگی های عقبی وجود دارد که این ویژگی قبل از تولد آنها از بین می رود.بنا بر گزارش آسوشیتدپرس، اگرچه در گذشته پیش آمدگی هایی با اشکال عجیب و غیر عادی نزدیک به دم دلفین ها و وال ها مشاهده می شد اما به گفته محققان، مورد جدید کشف شده برای اولین بار باله های متقارن کاملا رشد یافته را به نمایش می گذارد.جفت دوم باله های این دلفین که بسیار کوچکتر از باله های جلویی است، به اندازه دست انسان است و از نزدیک دم این جاندار به جلو آمده است. به نقل از :http://iranbiology.ir/news/?p=105

کشف فسيل كودك انسان اوليه

کشف فسيل كودك انسان اوليه  :              ۴/۷/۸۵

به نقل از جام جم آنلاين: دانشمندان یک فسیل سه میلیون و سیصد هزار ساله را در اتیوپی کشف كرده اند که متعلق به یک کودک نسل انسان هاي اوليه است.
به گزارش شبكه BBC ، استخوان های این كودك نسل انسان هاي اوليه از نوع «آسترالوپيتکوس آفارنسيس» (Australopithecus afarensis) متعلق به یک دختر خردسال، از همان گونه ای است که اسکلت بالغ آن در سال 1974 کشف شد و به «لوسی» معروف شد.
به نوشته نشريه نيچر ، دانشمندان معتقدند که این فسيل که تقريبا کامل است فرصتی فوق العاده برای مطالعه رشد انسان هاي اوليه است كه نسل آنها منقرض شده است.
این اسکلت نخستین بار در سال 2000 کشف شد که در میان یک قطعه صخره شنی در ناحيه ديكيكا در كشور اتيوپي جای گرفته بود.
خارج کردن اسکلت از میان اين صخره پنج سال طول کشید.
زرسنای المسگد از انستیتوی انسان شناسی شهر لایپزیک آلمان که سرپرست این گروه تحقیقاتی است، می گوید: «این فسیل از اسرار بسیاری درباره «آسترالوپيتکوس آفارنسيس» و ساير انواع انسان اولیه پرده بر می دارد».
یافته ها شامل استخوان کامل جمجمه، تنه و بخش هایی از دست ها و پاها است.
تصویربرداری از جمجمه دندانی را در آرواره نشان می دهد که هنوز نیش نزده است، نشانه ای که از روی آن پژوهشگران تصور می کنند این انسان اوليه در هنگام مرگ سه سال داشته است.
حدس زده می شود که دلیل سالم ماندن بقایای این انسان اوليه اين است که احتمالا بلافاصله پس از آنکه در سیل گرفتار شده در میان رسوبات رودخانه مدفون شده است.
دکتر جاناتان وین از دانشگاه سنت آندروز در بریتانیا و همکارانش در دانشگاه فلوریدای جنوبی قدمت رسوبات این فسیل را سه میلیون و سیصد هزار سال برآورد کرده اند.
این فسیل از همان گونه ای است که اسکلت دیگری از آن به نام«لوسی» در سال 1974 در اتیوپی کشف شد و به مدت بیش از بیست سال کهن ترین انسان اوليه محسوب مي شد .

كشف رد پاي دايناسورها در زرند

كشف رد پاي دايناسورها در زرند :         ۲۶/۵/۸۵
رد پاي دايناسور در ايران كشف شد. دكتر علي ميثمي زمين شناس و متخصص ديرينه شناسي گفت : نخستين ردپا و اثر از دايناسورها را حدود سي سال قبل فرانسويها در ايران كشف كردند اما مكان آن را اطلا‌ع ندادند.
وي افزود: بعد از اين مدت زمين شناسان كشورمان موفق شدند حدود هفت اثر را در زرند كرمان پيدا و آنها را مطالعه كنند.
ميثمي در گفتگو با واحد مركزي خبر تصريح كرد: اثر دايناسورهاي كشف شده در ايران در موزه دارآباد به نمايش درآمده است.
وي گفت : اين دايناسور كه كامپتوزوروس نام دارد 6 , متر طول و 2 ونيم متر ارتفاع دارد و شبيه كانگوروهاي كنوني روي دوپاي عقب راه مي رفته و دو پاي جلويش كوتاهتر بوده است.
دايناسورها در دوره ترياس بر روي زمين ظاهر شدند در دوره‌ژوراسيك به بيشترين تعداد رسيدند و در دوره كرتاسه منقرض شدند.             منبع : جام جم آنلاین

کشف لاک‌پشت هفتاد میلیون ساله

کشف لاک‌پشت هفتاد میلیون ساله :                             

به نقل ازجام جم آنلاين : دانشمندان آرژانتینی و آمریکایی ، بقایای یک لاک‌پشت کوچک دریایی را پیدا کردند که متعلق به هفتاد میلیون سال پیش است.
به گزارش پایگاه اینترنتی الرایه ، دانشمندان ، این لاک‌پشت را که احتمالا در فوران آتشفشانی کشته شده ، به طور سالم در بقایای آتشفشانی در قطب جنوب پیدا کردند.
وزارت خارجه آرژانتین روز گذشته اعلام کرد لاک پشت مذکور در منطقه کاپی لامپ در جنوب غربی جزیره ویجی، شمالی ترین نقطه قاره قطب جنوب به دست آمد.
بنا به گزارش این وزراتخانه، فعالیت دراین منطقه به دلیل بادهای قطبی و پایین بودن درجه حرارت بسیار دشوار بود.
بقایای لاک‌پشت قطبی به وسیله بالگرد نیروی هوایی آرژانتین برای انجام تحقیقات بیشتر به موزه ایالت ساوس داکوتا منتقل شد.

انقراض در اثر افزایش CO2

نظريه انقراض انبوه در اثر افزايش CO2 قوت گرفت  :                         ۱۹/۳/۸۵

                                           

      شبيه سازی کامپيوتری آب و هوای 250 ميليون سال قبل زمين نشان می دهد که گرمايش زمين در آن دوران به واقعه موسوم به "انقراض انبوه" دامن زده است.محققان آمريکايی می گويند افزايش شديد ميزان دی اکسيد کربن باعث صعود چشمگير دما به اندازه 10 تا 30 درجه سانتيگراد نسبت به دمای امروز زمين شد.آنها در آخرين شماره مجله "ژئولوژی" می نويسند که اين گرمايش تاثير شديدی بر اقيانوس ها داشت، جريان اکسيژن به آب های عميق را قطع کرد و باعث نابودی اکثر اشکال حيات شد.اين تحقيقات بر وزن مجموعه فزاينده ای از شواهد که می گويد بالا رفتن دما، و نه برخورد يک جرم عظيم آسمانی به کره زمين، به بزرگترين انقراض در تاريخ منجر شد می افزايد.

انقراض ماقبل تاريخ  :

      علل آن انقراض، در پايان دوره "پرميان" (Permian) و آغاز دوره "ترياسيک" (Triassic)، از مدت ها قبل برای دانشمندان معما بوده است.در حدود 95 درصد اشکال حيات در اقيانوس ها و همچنين سه چهارم گونه های ساکن خشکی ها در آن واقعه از ميان رفتند.دلايل زيادی برای آن واقعه فاجعه بار ارائه شده است که شامل برخورد اجرام آسمانی، فعاليت آتشفشانی، تغييرات آب و هوايی و بروز يخ بندان گسترده در زمين است. با اين حال يافتن شواهد ملموس و قابل اطمينان برای تاييد اين نظريه ها دشوار بوده است.

    آخرين داده هايی که دانشمندان "مرکز ملی تحقيقات جوی" (NCAR) در شهر بولدر در ايالت کلورادو فراهم آورده اند، مويد اين نظريه است که فعاليت گسترده آتشفشانی در خلال صدها هزار سال باعث انتشار مقادير عظيمی دی اکسيد کربن و دی اکسيد سولفور در هوا شد و به تدريج هوای کره را گرمتر و گرمتر کرد.

تاثير عميق  :

      تيم محققان از "مرکز ملی تحقيقات جوی" از ابزاری پژوهشی موسوم به "سی اس اس ام" (Community Climate System Model) استفاده کرد که تاثير جمعی دمای جو، دمای اقيانوس و جريان ها را بررسی می کند.مطالعه آنها نشان می دهد که دما در عروض جغرافيايی بالاتر چنان بالا رفت که آب اقيانوس ها تا عمق سه هزار متری گرم شد.اين پديده فرآيند "گردش" که آب های سردتر، حامل اکسيژن و مغذی ها، را به سطوح پايين تر می برد مختل کرد. آب از اکسيژن خالی شد و آبزيان نابود شدند.

 

                                  

                    تریلوبيت ها يکی از گونه هايی بودند که در آن انقراض نابود شدند .

جفری کايل و همکارانش در نشريه "ژئولوژی" می نويسند: "نتيجه گيری مطالعه ما اين است که افزايش سطح دی اکسيد کربن کافی است تا شرايط غيرقابل تحملی برای آبزيان ايجاد شود و به علاوه دمای فوق العاده شديد در خشکی نيز به مرگ موجودات ساکن خشکی ها دامن می زند."مشکل محاسبه کنش ها و واکنش های پيچيده ميان عناصر گوناگون سيستم آب و هوايی زمين تا اين اواخر مدل های کامپيوتری را غيرقابل اطمينان می ساخت.پروفسور پل ويگنال، از دانشگاه ليدز در بريتانيا، که درباره دوره گذار ميان پرميان و ترياسيک تحقيق می کند می گويد که مدل های کامپيوتری از پيشرفتگی لازم برای بازآفرينی چنين شرايط جوی مرگباری که با انتشار فوق العاده شديد گازهای گلخانه ای همراه بود برخوردار نبودند.وی به بی بی سی گفت: "به گمان من بسياری از دست اندرکاران شبيه سازی کامپيوتری نسبت به ميزان وخامت شرايط 250 ميليون سال قبل مطمئن نبودند درحالی که شواهد آن در صخره ها مشهود است؛ اما اکنون آخرين سيستم مدل سازی آب و هوايی قادر به شبيه سازی شرايطی است که تا آستانه نابود کردن کل حيات از روی زمين پيش رفت." منبع : بی بی سی

 

انتشار گاز های سمی عامل انقراض

انتشار گازهای سمی عامل انقراض انبوه بوده است :                            ۱۹/۳/۸۵

                                      

                      انقراض پايان دوره پرميان با فوران های عمده آتشفشانی همزمان بود .

      مطالعه ای تازه که نتايج آن در نشريه "ژئولوژی" چاپ شده است می گويد بزرگترين انقراض موجودات در تاريخ زمين احتمالا ناشی از انتشار گازهای سمی آتشفشانی بوده است.اين به اصطلاح "انقراض انبوه" که 250 ميليون سال قبل روی داد بيش از دو سوم خزندگان و گونه های مختلف دوزيستان را نابود کرد.اما آن حادثه در عين حال فراهم آورنده زمينه مساعد برای پيدايش دايناسورها بود که برای 185 ميليون سال بعد بر زمين حکومت کردند.شواهد تازه با مطالعه ملکول هايی که در صخره های تشکيل شده در دوران انقراض کشف شده، به دست آمده است.ساير نظريه هايی که برای توضيح آن انقراض ارائه شده شامل برخورد يک سيارک به کره زمين و ديگری انتشار گسترده گاز متان از اعماق درياها می شود.دانشمندان از قبل می دانستند که انقراض پايان دوره پِرميان (Permian يکی از دوره های زمين شناسی) با فوران های عمده آتشفشانی همزمان بود. آن فوران ها باعث به راه افتادن بزرگترين جريان گدازه ها در تاريخ زمين شد که پهنه های وسيعی از خشکی که اکنون سيبری است را پوشاند.

بحران خاک  :

     اکنون تحليل مجموعه منحصر به فردی از ملکول ها که در صخره های کوه های دولومايت در ايتاليا کشف شده، تاثير زيست محيطی آن فوران ها را روشن می کند.اين ملکول ها بازمانده پليساکارايدها -متشکل از ملکول های شکر- که در نباتات و خاک به وفور پيدا می شود، هستند. با اين حال اين صخره ها بقايای رسوبات دريايی هستند.

 

                                       

                      تريلوبيت ها يکی از موجوداتی بودند که در آن دوران منقرض شدند  .

تجزيه شيميايی صخره ها نشان داد که ملکول های شکر از خشکی ها نشات می گيرند که مويد اين نظريه است که فرسايش گسترده خاک آنها را شستشو داده و به درياها برده است.نويسندگان اين مقاله در نشريه "ژئولوژی" معتقدند که گازهای آتشفشانی منتشره از آن فوران ها باعث تخليه لايه حفاظتی اوزون در جو زمين شده و خشکی ها و آب ها را اسيدی کرده و گياهان را از ميان برده است.در نتيجه خاک سست و شسته شده و به اقيانوس های مجاور منتقل شده است.وجود خاک در اقيانوس ها نور آفتاب را مسدود کرده و اکسيژن آب را تخليه کرده است. تجزيه و تحليل مواد شيميايی صخره ها دلالت بر آن دارد که در پی بروز به اصطلاح "بحران خاک" در خشکی ها، اکوسيستم دريايی زير فشارهای ناشی از تغييرات محيطی متلاشی شد.حيات در اقيانوس ها زايل شد و يک فاجعه جهانی را تکميل کرد.

     دکتر مارک سفتون از "کالج امپريال لندن" گفت: "علت انقراض پايان دوره پرميان به شدت جنجال آفرين بوده است. ما نشان داديم که اکوسيستم خشکی ها اول صدمه ديد."او افزود: "ماهيت قاره ای آن رويداد دلالت می کند که ناشی از پديده ای در اتمسفر زمين بوده است. داده های منحصر به فرد شيميايی نشان می دهد که اتفاقی سريع و فاجعه بار در خشکی ها روی داد."اين تحقيقات توسط تيمی بين المللی از بريتانيا، هلند و آمريکا انجام شده است.  منبع : بی بی سی

نابودی پستانداران

يک چهارم پستانداران در معرض انقراض  :

                            ببرهای سيبری ممکن است تا سه دهه ديگر ناپديد شوند .

   تقريبا يک چهارم پستانداران زمين طی 30 سال آينده با خطر انقراض مواجه هستند.نابودی محيط زيست و انتقال گونه ها از يک نقطه به نقطه ديگر از جمله عوامل تهديدکننده تنوع زيستی تلقی شده است. گزارش برنامه محيط زيست سازمان ملل متحد، بيش از 11 هزار گونه حيوانی و گياهی، از جمله هزار نوع پستاندار را در معرض خطر انقراض معرفی کرده است.يک هشتم کل انواع پرندگان جهان و 5 هزار گونه گياهی نيز در اين گروه قرار دارند.

تعدی انسانی :

     جانورانی که ممکن است طی سه دهه نابود شوند شامل گونه های شناخته شده ای مانند کرگدن سياه و ببر سيبری و همچنين گونه های ناشناخته ای مثل عقاب فيليپين و پلنگ آمور آسيايی هستند.گزارش سازمان ملل متحد، مروری بر 30 سال گذشته محيط زيست به لحاظ خسارات طبيعی است.سازمان ملل براساس اين ارزيابی ها می گويد که کليه عواملی که به انقراض گونه ها در دهه های اخير منجر شده است و از جمله فعاليت های صنعتی تاثير چشمگيری بر حيوانات و گياهان تحت مخاطره داشته است.اين گزارش می گويد در صورتی که دولت ها پيمان و قراردادهای تصويب شده در "اجلاس سال 1992 زمين در ريو" را به مورد اجرا گذارند، بسياری از اين خطرات برطرف خواهد شد. اين مصوبه ها شامل پروتکل کيوتو در مورد تغييرات جوی کره زمين و قرارداد تنوع زيستی است .منبع : بی بی سی

 

قدیمی ترین ( دی ان ا )

قديمی ترين 'دی اِن اِی' انسانی از دندان بقايای  نئاندرتال به دست آمد :         ۱۷/۳/۸۵

                                          

     دانشمندان موفق به استخراج "دی اِن اِی" نئاندرتالی که 100 هزار سال قبل می زيست شده اند. اين قديمی ترين دی اِی اِی انسانی است که تاکنون کشف می شود.اين "دی اِن اِی" از دندان بقايای کودکی از نسل نئاندرتال ها که در غار اسکلادينا در آبگير رود ميوز در بلژيک پيدا شده بود استخراج شده است.

     اين مطالعه که نتايج آن در نشريه "Current Biology" گزارش شده است، حاکی از آن است که خويشاوندان دوردست ما از لحاظ ژنتيکی متنوع تر از آن بودند که قبلا تصور می شد.البته زمانی که پای انسان های اوليه در حدود 35 هزار سال قبل به اروپا باز شد، از تنوع ژنتيکی نئاندرتال ها، شايد به خاطر تغييرات آب و هوايی يا بيماری ها، به شدت کاسته شده بود.پژوهشگران فرانسوی و بلژيکی اين مواد ژنتيکی را از ميتوکوندريا جدا کردند. ميتوکوندريا ساختمان هايی در سلول هستند که نقش نيروزايی دارند.

      دانشمندان سلسله 123 "حرف" دی اِن اِی (بی پی) را رمزگشايی کرده و آن را با ساير سلسله های دی اِن اِی نمونه نئاندرتال هايی به قدمت 29 هزار سال تا 42 هزار سال مقايسه کردند.تيمی فرانسوی تحت سرپرستی دکتر کاترين هانی در اين نشريه نوشت: "سلسله اسکلادينا آشکار کرده است که تنوع ژنتيکی نئاندرتال ها تاکنون کمتر از حد واقعی تخمين زده شده بود."اين يافته ها حکايت از آن دارد که تنوع ژنتيکی در دوره های ابتدايی تاريخ نئاندرتال ها بيشتر از زمان های اخيرتر، يعنی دوران آغاز ورود انسان به اروپا، بود.نئاندرتال ها از 230 هزار تا 28 هزار سال قبل در اروپا، آسيای ميانه و خاور ميانه می زيستند.آنها شکارچيانی ماهر بودند و به خوبی خود را برای زندگی در عصر يخبندان تطبيق داده بودند؛ اما پس از ظهور انسان های مدرن (کرو-مگنون ها) به تدريج از صفحات اروپا محو شدند.علت انقراض نئاندرتال ها مجهول است، اما نظريه های گوناگونی در اين زمينه مطرح شده است که از جمله عوامل بيولوژيکی، زيست محيطی و فرهنگی را ذکر می کند.

      مطالعاتی که تا به امروز روی دی اِن اِی صورت گرفته حاکی از آن است که انسان و نئاندرتال ها به ندرت با يکديگر آميزش کرده اند يا هرگز چنين نکرده اند.          منبع : بی بی سی

 

قدیمی ترین شواهد

صخره های غرب استراليا حاوی قديمی ترين شواهد حيات  :               ۱۹/۳/۸۵

                                            

     دانشمندان طی مقاله ای که در نشريه "نيچر" منتشر کرده اند می گويند صخره های غرب استراليا ممکن است حاوی نخستين شواهد فسيلی از وجود حيات در زمين باشند.پژوهشگران در سيدنی فکر می کنند اين صخره ها بيش از سه ميليارد سال قبل توسط ميکروب ها تشکيل شده است.آنها همچنين اميدوارند که اين يافته به جستجوی آثار حيات در مريخ کمک کند.دانشمندان برای چندين دهه در مورد علت شکل گيری صخره های "استروماتوليت" در ناحيه موسوم به "استراليای غربی" بحث کرده اند.برخی بر اين باور بودند که اين سنگ ها که ظاهری عجيب و غيرعادی دارند در اثر رويدادهايی شيميايی يا جغرافيايی شکل گرفته است.سايرين می گفتند که اين صخرها در واقع توسط ميکروب ها درست شده اند.

      اکنون مطالعه ای تازه که نتيجه اش در "نيچر" چاپ شده حاکی از آن است که اين صخره ها پيچيده تر از آن هستند که توسط مواد شيميايی شکل گرفته باشند.تيمی از دانشمندان هزاران استروماتوليت را مطالعه کرد و موفق شد هفت دسته مختلف از آنها را توصيف کند.به گفته اين گروه از محققان، اين موضوع ثابت می کند که اين چينه ها تصادفی شکل نگرفته اند بلکه در حدود 4/3 ميليارد سال قبل توسط ميلياردها ميکروب تشکيل شده اند.و هرچند که به نظر می رسد استروماتوليت ها از جنس سنگ و صخره باشند اما در واقع از رسوبات معدنی که ميکروب ها به جا گذاشته اند درست شده است.

     برخی دانشمندان معتقدند که اين تحقيقات می تواند برای کشف حيات در ساير سيارات به ويژه مريخ مهم باشد.آنها استدلال می کنند که اگر قرار است حيات را در سياره سرخ کشف کنيم، به احتمال زياد از آن نوع ميکروب هايی خواهد بود که اين استروماتوليت ها را به وجود آورده اند. منبع : بی بی سی

اثر سرطان زایی گوشت های فرآیند شده

اثر سرطان زایی گوشت های فرآیند شده  :                ۱۴/۵/۸۵

 جام جم آنلاین: محققان سوئدی می گویند خوردن گوشت های فرآیند شده مانند سوسیس و کالباس ، سس و برگر های دودی احتمال سرطان معده را افزایش می دهد.
به گزارش رویترز ، مطالعات انجام شده توسط محققان دانشگاه کارولینسکا نشان داده است هر 30 گرم افزایش مصرف گوشت های فرآیند شده در روز ، خطر ابتلا به سرطان معده را 15 تا 38 درصد افزایش می دهد.
به گفته سرپرست این تحقیق دکتر سوزانا لارسون نتایج این مطالعه بوضوح این ارتباط را نشان می دهد.
طی فرآیند آماده سازی فرآورده های گوشتی مواد سرطان زا تولید می شود. مصرف زیاد گوشت های فرآیند شده ، گوشت قرمز و گوشت خوک خطر ابتلا به سرطان را افزایش می دهد.
این گوشت ها اغلب شور و دودی هستند یا آنکه برای افزایش زمان نگهداری به آنها نیترات اضافه می شود و این اقدامات باعث سرطانزایی آنها می شود.
مواد سرطان زا ی حاصل از تکنیک های آماده سازی گوشت ممکن است مسئول افزایش احتمال سرطان در افرادی باشند که زیاد از این گوشتها مصرف می کنند.              منبع : جام جم