جام جم آنلاين: محققان در حال استفاده از سلولهای بنیادین جنین انسانی برای تشخیص میزان درصد
سموم موجود در داروها هستند.
دانشمندان معتقدند آزمایش میزان سموم موجود در داروها و مسمومیت ناشی از مصرف آنها گرچه با استفاده از موشهای آزمایشگاهی تاحدودی ممکن است اما تا زمانی که بر روی نمونه های انسانی آزمایش نشوند هیچ گاه قابل اعتماد نخواهند بود.
محققان می گویند گاها ترکیباتی که در آزمایش بر روی موشها بی خطر به نظر می رسند برای انسان مسموم کننده به حساب می آیند.
به گزارش خبرگزاری مهر ، برای دستیابی به درک بهتری از میزان مسمومیت احتمالی که داروها در انسانها ایجاد می کنند، گابریل گازار استادیار علوم حیوانی در دانشگاه ویسکونسین مدیسون به استفاده از سلولهای بنیادین جنین انسانی روی آورده است.
وی به همراه تیمی از محققان همراهش شیوه ای نوین برای آزمایش این سموم احتمالی ارایه کرده است.
در این پروژه رفتارها و واکنش سلولهای بنیادین جنین انسانی به هنگامی که در معرض ترکیبات دارویی مشخص قرار می گیرند کنترل و بررسی می شوند.
Powered By
BLOGFA.COM
ادامه ی مطلب را کلیک کنید .
ادامه مطلب
سلولهاى بنيادى : ۲۷/۱۲/۸۵
جام جم آنلاين: سلولهاى بنيادى چيستند؟ چگونه و به چه دليل از آنها استفاده مىشود؟ اينها پرسش هايي هستند كه پاسخ آنها شايد براى بسيارى از افراد روشن نباشد. سلولهای بنیادی سلولهای تشکیل دهنده بافتها هستند. اميد دانشمندان اين است كه بتوان به كمك سلولهاى بنيادى بافتهاى بيمار يا تخريب شده را ترميم كرد.
به گزارش شبكه دويچه وله آلمان ، سلولهای بنیادی باقی مانده اي از توده سلولى هستند كه جنین از آنها به وجود آمده است. توده سلولی که بعد از لقاح در رحم مادر تشکیل مىشود به سرعت تكثير پيدا مىكند و بعد از چند هفته تبدیل به جنین مىشود. اما قبل از این تغییر همه سلولها مشابه هم هستند، مجموعه ژنوم موجود در هسته تمام اين سلولها هم مشابه است.
به مرور زمان و با رشد جنين هر دسته از اين سلولها با توجه به نوع بافتى كه تشكيل خواهند داد تغییر شکل مىدهند. دلیل این تغییر شكل این است که در هر دسته از اين سلولها تنها ژنهاى مربوط به بافتى كه تشكيل خواهند داد فعال و سایر ژنهاى موجود در هسته براى هميشه غيرفعال مىشوند.
اما تعداد بسياراندكى از اين سلولها قابليت تغيير پذيرى خود را حفظ مىكنند. مانند سلولهايى كه از خون بند ناف جنین پس از تولد گرفته مىشوند. اين سلولها مىتوانند پس از قرار گرفتن در يك بافت مشخص ژنهايشان را با بافت مورد نظر تطبيق دهند و بخشى از آن بافت شوند.
اميد دانشمندان اين است كه بتوان به كمك سلولهاى بنيادى بافتهاى بيمار يا تخريب شده را ترميم كرد. هر چند که اين نظريه در حد تئورى اميدوار كننده به نظر مىرسد اما تجربه عملی متخصصان در اين مورد بسیار اندک است. بزرگترین مشكل اين است كه اين سلولها را تنها مىتوان هنگام تولد از بند ناف جنين جدا و تحت شرايط ويژه حفظ كرد. اما برخي از متخصصان معتقدند، سلولهاى مغز استخوان كه به سلولهاى خونساز معروفند نيز اين قابليت را در خود حفظ كردهاند و مىتوان از آنها برای درمان بیماریهای مختلف و به ويژه بیماریهای که درمان قطعی ندارند مانند آلزايمر يا ديابت استفاده کرد.
با اینکه هنوز مشخص نیست تا چه حد مىتوان به اين روش اميدوار بود، یکی از اولين مراكز پژوهشى–درمانی سلولهاى بنيادى در شهر كلن در آلمان افتتاح شده است. پيتر نيچه يكى از پزشكان مركز كه علاوه بر تخصص در بيمارهاى ديابتى مدتها در پروژههاى تحقيقاتى روى سلولهاى بنيادى كار كرده مىگوید: سلولهاى بنيادى بستر درمانی كاملا تازهاى هستند. راهى نو در پزشكى که بىنياز از دارو است. راه بسیار جالبى كه در آن بدن خودش به خودش كمك مىكند.
این متخصصان سلولهای بنیادی را از مغز استخوان در ناحیه تهيگاه بیرون می آورند. در مقايسه با سلولهاى بنيادى جنين كه جدا کردن و حفظ آنها بسیار پر زحمت و پرهزینه است استفاده از اين سلولها بسيار سادهتراست. دكتر نيچه مىگويد: به دليل اينكه به مقدار زيادى از اين سلولها نيازمنديم ،اين سلولها کشت داده مىشوند. يعنى اينكه سلولها ابتدا از مغز استخوان جدا و بعد از آن برای تکثیر کشت داده مىشوند.
پيتر نيچه که متخصص بیماری دیابت است ، معتقد است ، امید درمان بيماران ديابتى با این روش بسیار بالا است. او در مورد نتیجه تزریق سلولهای بنیادی به بیماران دیابتی مىگوید: اين سلولها را در پاى بيماران ديابتى درون زخمهاى بدخيم تزریق کردیم. در طول دوره درمان قابل مشاهده بود كه چگونه زخمها كوچكتر شده و به مرور بهبود پیدا کردند. نکته ای كه ما را اميدوارتر كرده است این است که در برخى از بيماران متابوليسم قند تا حد قابل توجهى بهتر شده است حتى تا جایی كه بيمار نيازى به مصرف انسولين يا داروهاى ديگرى نداشته است.
همان گونه كه دكتر نيچه مي گويد تزريق سلولهاى بنيادى در مواردى كاملأ موفقيت آميز بوده است. با وجود اين بسيارى از متخصصان معتقدند پيوند اين سلولها پيچده تر از آن چيزي است كه در مرحله تئورى مطرح مىشود.
از سوى ديگر عكسالعمل بدن در برابر سلولهاى بنيادى تزريق شده به روشنى مشخص نيست. برخى از متخصصان حتى معتقدند استفاده عملى از اين سلولها بر روى بيماران بايد ممنوع شود.
اراده همان تلاش فوق العاده اي است كه در بعضي لحظه هاي دشوار آگاهانه از خود نشان مي دهيم .
راه هاي تقويت اراده :
1. مبارزه با نفس
2.توجه به نقاط مثبت و منفي كار ها
3. ايمان به هدف
4. مقايسه نكردن خود با ديگران
5. تجربه اندوزي بعد از شكست
6. تلقين ؛ مثلا ًمن با تلاش بيشتر مي توانم به هدفم برسم .
7. پايبندي به عبادات
8. ازدياد علم و آگاهي از موضوعات مورد عمل و از نتايج و آثار مفيد آن
9. ايجاد شوق و علاقه به شيئي ،يا موضوع و يا كار مورد نظر
10. تمرين بر تمركز در موضوع واحد ( مورد نظر ) و پرهيز از اشتغالات ذهني متعدد
11. تمرين تدريجي بر تصميم ها از ساده به مشكل
12. فراهم آوردن زمينه ي تشخيص كار هاي مهم و تقدم آن ها
13. برنامه ريزي منظم براي فعاليت در اوقات خاص
نشانه هاي ضعف اراده :
1. فرد كارها را به تأخير مي اندازد .
2. فكرش با عملش هماهنگ نيست .
3. زياد تأثير پذير است و بيش از حد ، از خود انعطاف نشان مي دهد .
5. به جا و به موقع تصميم نمي گيرد و در كار ها دو دل و متزلزل است .
6. در كارها افراط و يا تفريط دارد و متعادل عمل نمي كند .
7. از متانت در عمل و آرامش در حالت و وقار گفتار ،برخوردار نيست .
اسکلت سلولی : 
اسکلت سلولی شبکه سه بعدی درهم پیچیدهای از رشتههاست که این رشتهها یکدیگر را در جهات و نقاط مختلف به صورت شطرنجی قطع میکنند. اسکلت سلولی اسکلت داخلی سلول را تشکیل میدهد.
یاختههای واجد هسته مشخص اشکال متنوعی دارند. در جانوران که دیواره یاختهای وجود ندارد، شکل یاخته دائما تغییر میکند. اگر به یاختههای در زیر میکروسکوپ بنگرید آن را زنده و متحرک خواهید یافت. سیتوپلاسم به هر طرف جاری است میتوکندریها در جریان سیتوپلاسمی غوطهورند. بخشهایی از غشای پلاسمایی به بیرون یا داخل فرورفتگی دارد یا متورم شده است و این حفرهها به سمت بیرون یا داخل جدا میشوند و لبههای منظم تشکیل داده و تغییر شکل میدهند. در تمام این تظاهرات گوناگون یاختههای جانوری متحرک و زندهاند. امروزه مشخص شده است که اشکال متنوع سلولهای یوکاریوتی و نیز حرکات هماهنگ و منظم آنها به دلیل وجود اسکلت سلولی است. به اسکلت سلولی ماهیچه سلولی نیز گفته میشوند.
انواع رشته های اسکلت سلولی:
دانشمندان توانستهاند با جداسازی اسکلت سلولی از سایر محتویات سیتوزول نشان دهند که این ساختار از سه نوع رشتههای پروتئینی تشکیل شده است. ریز لولهها ، ریز رشتهها و رشتههای حد واسط. هر نوع رشته پروتئینی از زیر واحدهای متفاوتی تشکیل شده است و دارای پروتئینهای ضمیمه میباشند. پروتئینهای ضمیمه سرنوشت رشتهها را تعیین میکنند.
عملکرد پروتئینهای ضمیمه :
پروتئینهای ضمیمه بعضی از این رشتههای مختلف را به یکدیگر متصل میکنند. بعضی رشتهها را به سایر ساختارهای سلولی مثل غشای پلاسمایی وصل میکنند. دیگر تعیین کننده تجمع رشتهها در نقاط خاصی از سلول هستند و بعضی باعث حرکت مژهها میشوند.
ریز لولهچه ها :
ساختارهایی هستند که در سیتوزول تمام سلولهای یوکاریوتی از آمیب گرفته تا سلول گیاهان و جانوران عالی وجود دارند.گلبول هایقرمز ممکن است استثنا باشند. جزئیات ساختاری ریز لولهها در سلولهای موجودات مختلف بطور شگفت آوری یکسان است. ریز لولهها رشتههای بلند و توخالی هستند که درازای آنها به حداکثر 200 میکرومتر میرسد. قطر خارجی آنها 25 نانومتر و قطر داخلیشان 15 نانومتر میباشد. هر ریزلوله از 13 رشته به نام پیش رشته تشکیل شده است که به موازات محور طولی ریز لوله قرار گرفتهاند. پیش رشتهها از دو نوع پروتئین کروی مشابه به نام توبولین آلفا (α) و توبولین بتا (β) تشکیل شدهاند. تشابه ردیف اسیدهای آمینه این دو توبولین حدود 50 درصد است. در واقع واحد تشکیل دهنده پیش رشتهها دایمر βα است و این دایمر نیز اصطلاحا توبولین خوانده میشود. در هر پیش رشته توبولین به صورت پشت سر هم یعنی αβ←αβ قرار گرفتهاند. تنوع ریز لولهها عمدتا به دلیل وجود پروتئینهای ضمیمه متفاوت در آنهاست و این پروتئینهای ضمیمه هستند که خصوصیات ویژه یک ریز لولهها را تعیین میکنند.
خاصیت قطبی بودن ریز لوله چه ها :
یک خصوصیت کلیدی ریز لولهها قطبیت آنهاست. در شرایط درون شیشه ، دراز یا کوتاه شدن ریز لولهها با اضافه یا حذف شدن توبولینها در دو انتهای ریز لوله صورت میگیرد.
نقش ریز لوله چه ها :
ریز لوله چه های اسکلت سلولی در ترابری مواد نقش دارند. دوک میتوز ، تاژک و مژه مثالهایی از این گونه ساختارها هستند.
ریز رشتهها :
ریز رشتهها که رشتههای اکتین نیز خوانده میشوند زنجیرههایی به قطر هفت نانومتر هستند که در تمام سلولهای یوکاریوتی به وفور یافت میشوند. رشتههای اکتین از واحدهای پروتئینی کروی به نام اکتین تشکیل شدهاند که به صورت منظم به دنبال یکدیگر قرار گرفتهاند. رشتههای اکتین مانند ریز لوله قطبی هستند و سرعت اضافه و حذف شدن زیرواحدها در انتهای مثبت بیش از انتهای منفی است. رشتههای اکتین دستجات و شبکههای اکتینی را ایجاد میکنند. این رشتهها مانند ریز لولهها در سلولهای مختلف ساختاری مشابه دارند و تنوع آنها به دلیل وجود پروتئینهای ضمیمه آنهاست. یکی از مهمترین پروتئینهای ضمیمه میوزین است که در انقباض ماهیچهای نقش دارد. سیتوکالازین ب باعث کاهش حرکت درون یاختهای بوسیله تاثیر بر اکتین میباشد .
اهمیت اکتین :
نقش اکتین در ریز پرزهای سلولهای پوششی روده ، حرکت آمیبی و فعالسازی پلاکتها و تقسیم سیتوپلاسم و در نهایت عملکرد ماهیچه نقش دارد.
رشته های حد واسط :
رشتههای حد واسط دسته سوم از رشتههای پروتئینی اسکلت سلولی هستند قطر آنها 10 نانومتر ، ضخیمتر از رشتههای اکتین و باریکتر از ریز لولههاست. امروزه معتقدند که این رشتهها یکی از اجزای مهم ساختاری اکثر سلولها و بافتهای جانوری میباشند. این رشتههای پروتئینی به مقدار زیاد در بافتهایی یافت میشوند که در معرض فشارهای مکانیکی قرار میگیرند. بنابراین یکی از نقشهای عمده آنها استحکام بخشیدن به بافتهاست.
رشتههای حد واسط از نظر ساختاری :
رشتههای حد واسط از چند نظر بار ریز لولهها و ریز رشتهها تفاوت دارند. از نظر ساختاری این رشتهها پلیمرهایی از پروتئینهای رشتهای هستند. در حالی که دو نوع رشته دیگر از زیر واحدهای کروی تشکیل شدهاند. انواع رشتههای حد واسط بسته به نوع سلول زیر واحدهای ساختاری متفاوت دارند. در حالی که زیر واحدهای ریز لولهها و اکتینها در انواع سلولها مشابهند. در مقایسه با ریز لولهها و اکتینها که دایما در حال تشکیل و تخریب هستند رشتههای حد واسط پایدارترند و معمولا به صورت پلیمر باقی میمانند. تفاوت دیگر این است که رشتههای حد واسط قطبیت ندارند.
انواع رشتههای حد واسط :
کراتینها یکی از مهمترین انواع رشتههای حد واسط هستند که تا به حال 30 نوع از آنها ساخته شده است. کراتینها عمدتا در ساختارهایی مانند مو ، پشم و ناخن ساخته میشوند و جایگاه آنها در سیتوپلاسم است. وجود رشتههای کراتین در سلول باعث استحکام آنها میشود. و یکی دیگر از رشتههای حد واسط لامینها میباشند که ساختار صفحهای بوجود میآورند. جایگاه آنها در زیر غشای داخلی هسته است و برخلاف کراتینها ناپایدارند. زیرا در آغاز تقسیم میتوز تخریب و در پایان آن مجددا تشکیل میشوند. لامینها ، اسکلت هسته را بوجود میآورد.