گازهايگلخانهاي :
بخارآب (H2O)، دياكسيدكربن (CO2)، اكسيدنيترو (N2O)، متان (CH4)، ازن جو پايين (O3)، كلروفلوئوروكربنها (CFCs)، هيدروفلوئوروكربنها(HFCs) و پرفلوئوروكربنها(PFCs) گازهايگلخانهاي نام دارند. تمامي اين گازها در ايجاد پديده گلخانهاي در جو زمين نقش دارند و در اين ميان بخار آب و دي اكسيدكربن مجموعا ۹۰ درصد از سهم اثر گلخانهاي را به خود اختصاص مي دهند.
گازهايگلخانهاي بطور طبيعي در جو زمين وجود دارند اما فعاليتهاي انسانها و آلودگيهاي ناشي از اين فعاليتها، مقدار گازهاي مذكور را بطور غير طبيعي افزايش ميدهد. در نتيجه گرماي ناشي از تابش اشعه خورشيد در جو زمين محبوس ميشود و دماي كره زمين را بالا ميبرد.
گازهايگلخانهاي داراي منابع توليدكننده طبيعي و غير طبيعي هستند. اين منابع چشمههاي گازهاي گلخانهاي ناميده ميشوند. از طرفي مقدار گازهاي گلخانهاي در اثر تغيير و تحولات شيميايي در جو يا توسط منابع جذب كننده اين گازها كه اصطلاحا چاهك ناميده ميشوند، كاهش مييابد. هر گاز گلخانهاي طول عمر مشخصي دارد و با توجه به نوع گازگلخانهاي ميزان تاثير آن بر شدت اثر گلخانهاي نيز متفاوت است. معمولا گاز دياكسيدكربن به عنوان مبناي تعيين ميزان تاثير گاز گلخانهاي بر گرماي زمين، درنظرگرفتهميشود و پتانسيل گرمايش ساير گازها نسبت به اين گاز سنجيده ميشود. جدول زير گازهاي گلخانهاي، منابع انتشار و طول عمر آنها را در جو زمين نشان ميدهد.
جدول ۱- خلاصه مشخصات گازهايگلخانهاي
| گازهاي گلخانهاي | منابع | چاهكها | طول عمر در جو زمين | |
| غير طبيعي | طبيعي | |||
| دياكسيدكربن CO2 | سوزاندن سوختهاي فسيلي، جنگل زدايي، تخمير هوازي ضايعات جامد و مايع | --- | اقيانوسها- جنگلها | ۵۰ سال |
| متان CH4 | فضولات حيواني، شاليزارهاي برنج و سوزاندن سوختهاي فسيلي، تخمير بیهوازي ضايعات جامد و مايع | مرداب و اقيانوسها | جذب توسط باكتريهاي موجود در خاك و انجام واكنشهاي شيميايي در جو | ۱۰ سال |
| اكسيد نيترو N2O | خاكهاي تقويت شده با كودهاي شيميايي، سوختن زيست توده و احتراق سوختهاي فسيلي | فرآيندهاي ميكروبي در خاك و آب اقيانوسها و خاكهاي طبيعي | جذب بوسيله خاك و واكنشهاي فتوشيميايي در استراتوسفر | ۱۴۰ - ۱۹۰ سال |
| ازن O3 | --- | واكنشهاي پيچيده فتوشيميائي در جو | واكنش با راديكالهاي آزاد در جو و واكنشهاي پيچيده فتوشيميايي | چند ساعت تا چند روز |







