پروانه هاي ايراني به دوردست ها پر مي کشند :                               ۲۱/۸/۸۶

ايرنا: حالا که بتون مي کاريم جاي بوته گل و درخت اقاقيا، حالا که لودر انداخته ايم و تپه ها را زيرورو مي کنيم تا سوله ها سبز شوند، حيات نازک پروانه ها تهديد مي شود و آنها بالهايشان را مي بندند و به خيالهاپر مي کشند.
عليرضا نادري ، مسوول بخش حشرات دفتر تنوع زيستي سازمان حفاظت محيطزيست بر اين نکته تاکيد مي کند: پروانه ها بشدت به اکوسيستم کوهستاني وابسته هستند و تبديل و تغيير اراضي کوهستاني و جنگلي به زمينهاي کشاورزي بر زندگي پروانه ها تاثيرگذار است و پروانه هاي ايران را در معرض تهديد قرار مي دهد.
وي گفت: مناطق کوهستاني زاگرس ، البرز، شمال خراسان و آذربايجان از جمله مهمترين زيستگاه هاي پروانه هاي ايران است که در حال حاضر به دليل تغيير در کاربري اين مناطق ، پروانه ها در معرض تهديد هستند.
مسوول بخش حشرات دفتر تنوع زيستي سازمان افزود: در ايران حدود 400 گونه پروانه وجود دارد که از اين تعداد، حدود 60 گونه بومي ايران هستند و در هيچ جاي ديگر مشاهده نمي شوند.
نادري گفت: حفظ اکوسيستم هاي کوهستاني براي بقاي گونه هاي حشرات بسيار اهميت دارد و اين رابطه دو طرفه براي بقاي گونه هاي گياهي نيز ارزشمند است.
وي ادامه داد: با نابودي حشرات ، چرخه توليد غذا و مواد غذايي در طبيعت مختل مي شود، چرا که حدود 40 درصد گرده افشاني در طبيعت از طريق پروانه ها صورت مي گيرد.
اين کارشناس با اشاره به اين که چراي بي رويه و سمپاشي نيز از ديگر عوامل تهديد پروانه هاست ، گفت: معضل چراي بي رويه و فشار بر مرتع مي تواند گونه هاي سبز گياهي را از بين ببرد و گونه هاي خاردار را باقي بگذارد که در طول زمان به نابودي حشرات از جمله پروانه ها منجر مي شود.