ويتامين ث درماني بالقوه براي سپسيس
ويتامين ث درماني بالقوه براي سپسيس :
سپسيس يك بيماري خطرناك است كه معمولا توسط باكتري ايجاد ميشود و به گفته پزشكان ويتامين ث ميتواند درماني بالقوه براي مقابله با اين عفونت خوني جدي باشد.

به گزارش ايسنا، دكتر كارل تيمل و دستيارانش از دانشگاه اونتاريو ادعا ميكنند كه ويتامين ث ميتواند روشي ايمن و مقرون به صرفه براي درمان اين عفونت خوني خطرناك و تهديد كننده باشد.
آنها در آزمايشات خود به اين نتيجه رسيدند كه ويتامين ث نه تنها ميتواند از بروز اين عفونت جلوگيري كند بلكه همچنين در بهبود بيماري موثر است.اين عفونت كه وارد جريان خون ميشود و ميتوانند باعث بروز نارساييهاي عضوي شود در كودكان شايعتر است.
دكتر تيمل تاكيد كرد: اين روش بويژه در كشورهاي در حال توسعه كه اين بيماري شيوع بيشتري دارد، مفيد است، چون در اين كشورها اغلب مردم توان مالي براي روشهاي درماني گران قيمت را ندارند و روش فوق بسيار مقرون به صرفه است.
«سپسيس» زماني اتفاق ميافتد كه باكتري در رودهها، مجاري ادراري و مثانه، سمي توليد كند كه به سيستم ايمني بدن و اعضا و بافتهاي بدن حمله كند.اين سم ميتواند بسيار خطرناك باشد زيرا در صورتي كه درمان نشود بر روي كليهها، ريهها، مغز و گوش اثرات خطرناكي خواهد گذاشت.
اين عفونت در هر فرد و هر گروه سني ممكن است اتفاق بيافتد اما بيشتر در شيرخواران كه سيستم ايمني بدنشان به اندازه كافي رشد نكرده است و عفونت خيلي دير از بدنشان دفع ميشود و نيز در افرادي با سيستم ايمني ضعيف مثل مبتلايان به ايدز شايعتر است. خطر بروز بيماريهاي باكتريايي شديد در كودكان زير سه ماهه و تب دار، بيشتر از كودكان بزرگتر تب دار است.
بر اساس اين گزارش ، ويتامين ث نيز كه بعنوان يكي از فاكتورهاي پيشگيري كننده از بروز سپسيس شناخته شده از موادي است که بدن بايد از طريق غذايي که فرد ميخورد، آن را جذب کند.
بدن انسان بايد تمام مواد لازم را از غذاهايي که ميخورد، جذب کند در غير اين صورت و بدون دريافت مواد غذايي لازم، قادر نخواهد بود کمبود اين مواد را به گونهاي ديگر جبران کند.
ويتامين ث يا اسيد اسكوربيك، يك ويتامين محلول در آب است كه براي رشد و عملكرد طبيعي بدن لازم است. اين ويتامين در تشكيل كلاژن نقش دارد. كلاژن يك نوع پروتئين است كه در تشكيل پوست، تاندونها، رباطها، عروق خوني و نيز در ترميم بافتها شركت ميكند. اين ماده مغذي، يكي از مهمترين آنتي اكسيدانهاي مورد نياز بدن است.
منابعي که بيشترين مقادير اين ويتامين را در خود دارند عبارت از توت فرنگي، کلم بروکلي، گريپ فروت، گوجه فرنگي، انبه، ليمو، گل کلم، سيب زميني، هندوانه، اسفناج، کلم، نارنگي و مرکبات، کيوي بعنوان منابع گياهي داراي ويتامين ث و جگر بعنوان منبع حيواني داراي اين ويتامين است. نگهداري طولاني مدت اين مواد غذايي در يخچال، پختن، گرماي هوا، نور و دخانيات باعث از بين رفتن اين ويتامين می شوند. منبع :جام جم آنلاین
زیست پیام - وب لاگ علمی - خبری زیست شناسی - نویسنده ی وب لاگ : شهین الیاسی دبیر زیست شناسی مشهد